ΚΕΦ (Ζ)

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Είναι απαραίτητη η ενημέρωση του ατόμου από βιβλία, από το διαδίκτυο, από άρθρα σοβαρών εφημερίδων και από οργανώσεις, σχετικά με τα προαναφερθέντα συμπτώματα της παγκοσμιοποίησης όπως το πρόγραμμα παρακολούθησης όλων των ανθρώπων του πλανήτη ``ECHELON΄΄, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την κυριαρχία του καπιταλισμού κτλ. Στους αναγνώστες που πολιτικά δεν είναι αριστεροί, τους συνιστώ να διαβάζουν και πολιτικά βιβλία αριστερών συγγραφέων, γιατί όπως έλεγε ο Αριστοτέλης (23) μέσα από την θέση (εδώ, της καθεστηκυίας τάξης) και την αντίθεση (εδώ, εναντίον στο σύστημα), προάγεται η σύνθεση. Σύνθεση είναι η πολιτική ενεργοποίηση του πολίτη που αντιδρά στη νέα τάξη πραγμάτων που ετοιμάζεται από τον καπιταλισμό, πάντα προς ``όφελος΄΄ του …

Την προσωπική του ενημέρωση πρέπει το άτομο να την κάνει μόνο του και να μην περιμένει από το κράτος να τον ενημερώσει. Αν, για παράδειγμα, ρωτούσαμε το 1998 τους Αμερικανούς πολίτες, γιατί η χώρα τους βομβάρδιζε τη Σερβία, αυτοί – από την πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί – πρώτα θα έλεγαν ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες ήταν … ήρωες και δεύτερον ότι ο πόλεμος έγινε για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Αλβανοφώνων πολιτών που καταπίεζαν οι Σέρβοι. Δεν θα άκουγες από κανέναν τα αληθινά αίτια του πόλεμου, δηλαδή ότι η καταστροφή της Σερβίας από τις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ έγινε για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εταιριών όπλων, καθώς και για να δείξουν οι ΗΠΑ την πυγμή τους σε όλον τον πλανήτη. Ούτε θα άκουγες ότι μετά τους βομβαρδισμούς οι ΗΠΑ συνέβαλαν στην ανοικοδόμηση της χώρας, για να πλουτίσουν οι Αμερικανοί επενδύτες! Τι να ακούσεις, όμως, όταν οι περισσότεροι Αμερικανοί που είναι από δεκάδες φυλές, δεν ξέρουν καν που βρίσκεται η Σερβία. Γνωρίζουν μόνον που βρίσκονται οι ΗΠΑ και τα γειτονικά της κράτη. Εγώ, γνώρισα στο διαδίκτυο κάποια Αμερικάνα που νόμιζε ότι η Ελλάδα ήταν νησί!!! Φυσικά αναρωτήθηκα : τι διάβολο τους διδάσκουν στα σχολεία τους; Ότι η δημοκρατία γεννήθηκε στις ΗΠΑ; Στις ΗΠΑ και γενικά σε όλες της χώρες επικρατεί η κακέκτυπη ρωμαϊκή εκδοχή της ``δημοκρατίας΄΄ (βλ. πρώτο κεφάλαιο) …

Μετά την ενημέρωση, το επόμενο βήμα είναι η διαμαρτυρία. Συνένοχος του καπιταλισμού και γενικά του αυταρχισμού της εξουσίας είναι κάθε πολίτης που δεν διαμαρτύρεται για όσα γνωρίζει ή όσα … θα έπρεπε να γνωρίζει!!! Η διαμαρτυρία μπορεί να γίνει σε κράτη, οργανισμούς, υπουργεία, στο διαδίκτυο και γενικά σε κάθε μορφή εξουσίας και σε κάθε εταιρία. Για παράδειγμα, αν κάποιος διαβάσει στην εφημερίδα ότι κάποια εταιρία εκμεταλλεύεται ανήλικα παιδία, τότε μπορεί να στείλει επιστολή στο υπουργείο δικαιοσύνης, να κάνει καταγγελία στον αρμόδιο εισαγγελέα, να στείλει επιστολή σε εφημερίδες και στα ΜΜΕ ώστε να ασχοληθούν περαιτέρω με το θέμα, να στείλει επιστολή ή να κάνει μήνυση στην εν λόγω εταιρία και να προσφύγει σε κάποιο διεθνές δικαστήριο ή οργανισμό. Από …όλες αυτές τις ενέργειες μπορεί ο πολίτης τουλάχιστον να γράψει κάποιες επιστολές ή να στείλει ένα e –mail. Έτσι, όταν εγώ διάβασα σε κάποια ιστοσελίδα στο διαδίκτυο ότι η ιστορία της Ελλάδος αναφερόταν από το 1821, χωρίς καμία αναφορά στην αρχαία, την μεσαιωνική και την νεότερη – ως το 1821 – ιστορία, τότε έστειλα κατευθείαν e –mail στην διεύθυνση της ιστοσελίδας. Φυσικά δεν μου απάντησαν, αλλά άμα το έκαναν τα εκατομμύρια των Ελλήνων, εντός και εκτός Ελλάδος, που έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή, τότε σίγουρα η εταιρία που έγραψε αυτά θα το ξανασκεφτόταν …

Η διαμαρτυρία μπορεί να γίνει με τη μορφή επιστολής ή e –mail στα ΜΜΕ, στα αρμοδία υπουργεία ή οργανισμούς ή σε κάποια εταιρία που δημιουργεί πρόβλημα. Επίσης, μπορεί να γίνει με την καταγγελία σε οργανισμούς, υπουργεία και τοπικά ή διεθνή δικαστήρια. Διαμαρτυρία είναι και το μποϊκοτάζ προϊόντων κάποιας εταιρίας για την οποία ακούγονται καταγγελίες ή κάποιας χώρας που διαπράττει εγκλήματα, για παράδειγμα οι ΗΠΑ που στρατιωτικά επεμβαίνουν όπου θέλουν. Σχετικά με το μποϊκοτάζ, αν ακούσουμε ή διαβάσουμε ότι κάποια εταιρία τροφίμων ταΐζει τα ζώα με ορμόνες, αντιβιοτικά και ζωάλευρα ή τα έχει σε πολύ περιορισμένο χώρο ταλαιπωρώντας τα, τότε γιατί να προτιμάμε τα προϊόντα της; Αν κανένας δεν τα αγόραζε, τότε η εταιρία αυτή θα αναθεωρούσε τη στάση της απέναντι στα ζώα και την υγειά του ανθρώπου .

Η διαμαρτυρία μπορεί να γίνει και ενάντια στην υποκουλτούρα. Έτσι, μπορεί το άτομο να στείλει επιστολή διαμαρτυρίας ή e –mail στις αμερικάνικες εταιρίες κινηματογράφου, τα περιοδικά και τα ΜΜΕ και να τους αναφέρει ότι δεν ενδιαφέρεται για τις ταινίες βίας και ανοησίας που προβάλλουν, αλλά προτιμούν κάτι πιο ποιοτικό. Μπορεί, επίσης, να στείλει επιστολή ή e –mail στο υπουργείο πολιτισμού ή στα ΜΜΕ της χώρας του και να τους τονίσει ότι δεν προβάλλουν επαρκώς τον πολιτισμό τους, ούτε στην χώρα τους, ούτε διεθνώς. Σήμερα μόνον οι ΗΠΑ προβάλλουν την υποκουλτούρα τους διεθνώς. Με μια λέξη η διαμαρτυρία και η καταγγελία μπορεί να γίνει έστω και με απλή επιστολή ή e–mail καταγγελίας, αντί της μηνύσεως, από όλους τους πολίτες της γης, για κάθε κατάσταση που βρίσκουν ότι είναι επιζήμια για την σωματική τους υγεία, καθώς και για την διανοητική και ηθική αρετή τους .

Η διαμαρτυρία μπορεί να γίνει ακόμα και για την ίδια τους την χώρα. Ένα παράδειγμα είναι το απαράδεκτο σύστημα πρώτων βοηθειών στην Ελλάδα, με τα ανεπαρκή σε αριθμό και υποτυπώδη σε εξοπλισμό ασθενοφόρα και το κάκιστα εκπαιδευμένο προσωπικό (με ολιγόμηνη εκπαίδευση) που το ανόητο κράτος δεν τους επιτρέπει να χορηγούν φάρμακα και ενδοφλέβιες ενέσεις στον ασθενή. Τα ασθενοφόρα της επαρχίας απλώς κάνουν διακομιδές ασθενών στην πρωτεύουσα. Γενικά τα ασθενοφόρα στην Ελλάδα λειτουργούν σαν ταξί μεταφοράς στο νοσοκομείο που εφημερεύει. Επίσης, είναι συγκεντρωμένα στα νοσοκομεία, αντί να είναι διασκορπισμένα στις συνοικίες των πόλεων, ώστε να καταφθάνουν ταχύτατα στα επείγοντα περιστατικά. Σε ό,τι αφορά τα περιστατικά ασθενών που έχουν πεθάνει από το απαράδεκτο σύστημα υγείας, αυτοί είναι εκατοντάδες χιλιάδες... Όλα αυτά σε μια χώρα που είναι πρώτη στην Ευρώπη στον αριθμό τροχαίων δυστυχημάτων και χιλιάδες άνθρωποι, ιδίως νέοι, πεθαίνουν ή μένουν ανάπηροι (ας αναλογιστεί το κράτος και το κόστος στα ελάχιστα, ανεπαρκώς εξοπλισμένα και επανδρωμένα, κέντρα αποκατάστασης για τους ασθενείς αυτούς). Επίσης, η Ελλάδα δεν παρέχει ουσιαστική πρωτοβάθμια περίθαλψη σε όποιον την χρειάζεται από τα 10 εκατομμύρια των τουριστών που δέχεται ετησίως, πέρα από τους ντόπιους κατοίκους της.

Έτσι, γνωρίζοντας όλα αυτά απέστειλα επιστολή στον υπουργό υγείας τον Φλεβάρη του 2000 .Το γραφείο του υπουργού μου απάντησε ότι παρέπεμψε το θέμα στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, αλλά στην πράξη αρχειοθέτησε την επιστολή μου και αδιαφόρησε. Στη νέα κυβέρνηση έστειλα πάλι επιστολή στον καινούργιο υπουργό υγείας, τον Ιούνιο του 2000. Όμως, δεν πήρα καμία απάντηση. Στη συνέχεια έστειλα επιστολή στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, όμως για μια ακόμη φορά δεν πήρα απάντηση. Τελικά, αφού εξήντλησα όλα τα μέσα στη χώρα μου και αφού περίμενα 1 χρόνο από τις επιστολές μου στους αξιότιμους κυρίους υπουργούς για να δω βελτιώσεις ή τουλάχιστον εξαγγελία βελτιώσεων στο σύστημα των πρώτων βοηθειών, τον Σεπτέμβριο του 2001 προχώρησα σε επιστολή καταγγελίας στο ευρωπαϊκό δικαστήριο και σε γνωστό Έλληνα δημοσιογράφο που ειδικευόταν στην έρευνα καταγγελιών. Στις επιστολές μου στο υπουργείο υγείας επισήμανα τα προβλήματα του πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας και σύστησα απλώς το υπουργείο να αντιγράψει το σύστημα πρώτων βοηθειών άλλων – πιο οργανωμένων κρατών. Παρά ταύτα, από κανέναν – ούτε από το ευρωπαϊκό δικαστήριο – δεν πήρα απάντηση, έστω ότι ανέγνωσε την επιστολή μου!!! Στις 27 Φλεβάρη του 2002 αναγκάστηκα να κάνω καταγγελία στην ευρωπαϊκή επιτροπή και αναφορά στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για το θέμα αυτό. Τον Μάρτη του 2002 έκανα πάλι καταγγελία στο ελληνικό υπουργείο υγείας και στις 16 Απριλίου του 2002 έκανα καταγγελία στον ``Συνήγορο του Πολίτη΄΄ στην Ελλάδα. Στα μέσα Μαΐου του 2002 έστειλα e-mail στο γραφείο του πρωθυπουργού και για μια ακόμα φορά ενημέρωσα με e-mail τον Συνήγορο του Πολίτη, το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας και το υπουργείο υγείας. Στις 2 Σεπτέμβρη του 2002 έστειλα για μια ακόμη φορά επιστολή στο υπουργείο υγείας που δεν απάντησε στις προηγούμενες επιστολές μου, αλλά τις αρχειοθέτησε. Το αποτέλεσμα ήταν πως ουδείς έδειξε ουσιαστικό ενδιαφέρον για τις καταγγελίες μου (η ευρωπαϊκή ένωση δήλωσε αναρμόδια). Όμως, θα έδειχναν ενδιαφέρον αν ελάμβαναν επιστολές από εκατοντάδες πολίτες. Το ελληνικό υπουργείο υγείας δεν μου έδωσε καμία συγκεκριμένη απάντηση στις επανειλημμένες επιστολές μου. Έτσι, αναγκάστηκα στις 30 Σεπτεμβρίου του 2002 να στείλω επιστολή – καταγγελία στην Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO). Συνιστώ στους Έλληνες πολίτες να κάνουν μήνυση στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας και να ζητήσουν υψηλή αποζημίωση, σε περίπτωση που το ασθενοφόρο που καλέσουν αργήσει αδικαιολόγητα ή δεν είναι επαρκώς εξοπλισμένο ή επανδρωμένο με το κατάλληλο πλήρωμα (σε μερικά κέντρα υγείας υπάρχει μόνον οδηγός – μη νοσοκόμος), και τα παραπάνω έχουν επίπτωση στην υγειά του ασθενή.

Η διαμαρτυρία δεν πρέπει να εστιάζεται μόνο στη χώρα που ζει το άτομο αλλά και σε άλλες χώρες. Στην επίθεση του ΝΑΤΟ στο Ιράκ το 1991 και στη Σερβία το 1998, εκατομμύρια πολιτών από όλη τη γη θα μπορούσαν να στείλουν επιστολές διαμαρτυρίας στα υπουργεία εξωτερικών του ΝΑΤΟ και των χωρών τους που δεν αντέδρασαν. Επίσης, θα μπορούσαν να μποϊκοτάρουν τα αμερικανικά προϊόντα, όπως έκαναν μονάχα οι Έλληνες στον πόλεμο της Σερβίας. Επίσης, εκατομμύρια πολίτες θα μπορούσαν να στείλουν επιστολή διαμαρτυρίας στο υπουργείο εξωτερικών και αμύνης των ΗΠΑ και της Αγγλίας, γιατί περιοδικά βομβάρδιζαν το Ιράκ. Από την άλλη, Γάλλοι ή Άγγλοι ιστορικοί ή …10 εκατομμύρια Έλληνες, θα μπορούσαν να στείλουν επιστολή διαμαρτυρίας στο υπουργείο εξωτερικών των Σκοπίων, γιατί η μικρή αυτή νεοδημιουργηθείσα χώρα (προτεκτοράτο των ΗΠΑ) θέλει να ονομαστεί Μακεδονία, όνομα που αντιστοιχεί σε ελληνική περιοχή. Στην αρχαιότητα οι λαοί πάνω από την (ελληνική, φυσικά) Μακεδονία ήταν βαρβαρικοί και επιθετικοί. Μερικοί, ακόμα είναι … Γενικά, η διαμαρτυρία δεν πρέπει να εντοπίζεται τοπικά και θεματικά. Πρέπει να αφορά κάθε θέμα και να γίνεται προς κάθε κατεύθυνση. Για παράδειγμα όταν το 1998 οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ βομβάρδιζαν την Σερβία, δεν θα σταματούσαν αν είχαν στείλει επιστολές διαμαρτυρίας στα υπουργεία εξωτερικών των χωρών του ΝΑΤΟ οι κάτοικοι όλου του πλανήτη και αν οι κάτοικοι των χωρών του ΝΑΤΟ έκαναν ειρηνικές διαδηλώσεις; Οι Ρωσία δεν θα σταματούσε τον πόλεμο στην Τσετσενία τον ίδιο καιρό, αν όλοι οι κάτοικοι της γης έστελναν επιστολές διαμαρτυρίας στο υπουργείο εξωτερικών της Ρωσίας;

Οι πρώτοι που πρέπει να διαμαρτυρηθούν είναι οι νέοι .Το πρότυπο του ``κουλ΄΄ νέου που ενδιαφέρεται μόνον για την καριέρα του και την διασκέδασή του, δηλαδή το γενικότερο πρότυπο του χρησιμοθηρισμού και του ωφελιμισμού, είναι απαράδεκτο. Φυσικά, όλα τα κράτη προτιμούν αδιάφορους νέους που δεν διαμαρτύρονται για την σήψη σε όλους τους τομείς του πολιτισμού. Το σύστημα εμπορευματοποίησε την εξέγερση των νέων στα τέλη του 1960, με τη ροκ μουσική, τους Μπιτλς, τους χίπις και τα ναρκωτικά .Οι πρώην επαναστάτες του Μάη του 1968 της Γαλλίας έγιναν μετά βολεμένοι υπουργοί, βιομήχανοι και γενικά έγιναν οι καλύτεροι υπηρέτες του καπιταλισμού … Γνωστό παράδειγμα ο αξιότιμος κύριος Γιόσκα Φίσερ, υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας το 2000, όταν δημοσιεύτηκε στα ΜΜΕ φωτογραφία που απεικόνιζε τον κύριο υπουργό στα νιάτα του να διαδηλώνει ως μακρυμάλλης νεαρός ενάντια στο κατεστημένο!!! Όταν η αμφισβήτηση και ο ενθουσιασμός των νέων γίνονται αργότερα συμβιβασμός με το σύστημα, τότε η κοινωνία οπισθοδρομεί. Η ανόητη φράση πολλών που λένε –``και εγώ στα νιάτα μου έκανα την επανάστασή μου΄΄ με εξοργίζει. Δηλαδή, η διαμαρτυρία είναι μια νεανική ``αρρώστια΄΄;

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 ως τα μέσα της δεκαετίας του 1980 η επανάσταση των νέων, που εκ του αποτελέσματος ήταν μια αυταπάτη και γκρέμισε τις ελάχιστες ηθικές άξιες που είχαν απομείνει, χρησιμοποιήθηκε από το σύστημα το οποίο την εμπορευματοποίησε. Άλλωστε, το σύστημα χρησιμοποίησε την ίδια την νεανική επανάσταση για να ισχυροποιηθεί … Αυτός είναι ο κίνδυνος όταν της αντίδρασης δεν προϋπάρχει παιδεία των πολιτών – την οποία ούτως ή άλλως το σύστημα ελέγχει. Δηλαδή, ο κίνδυνος είναι η εξέγερση των πολιτών να χρησιμοποιηθεί και να συγχωνευτεί από το σύστημα. Την δεκαετία του 1980 πολλές ήταν οι αμερικανικές διαφημίσεις, όπως της κόκα κόλα και της ΝΙΚΕ, που αναφέρονταν στα σλόγκαν τους στη νέα γενιά, την ``new generation΄΄. Ξαφνικά, από την δεκαετία του 1990, το σύστημα ξέχασε τους νέους και οι λέξεις επανάσταση και αμφισβήτηση δεν ξανακούστηκαν έκτοτε...

Μια παράμετρος της εξέγερσης του 1968 ήταν και η σύγκρουση των νέων με τους γονείς τους. Η σύγκρουση αυτή είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι οι τότε αμφισβητίες νέοι έγιναν κακοί γονείς προς τα παιδιά τους και αυτά το ίδιο, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται μια γενιά αδιάφορων γονέων (φυσικά δεν αφορά αυτό όλους τους γονείς). Αυτό έγινε γιατί ο θεσμός της οικογενείας αμφισβητήθηκε και τελικά το διαζύγιο, η αγαμία και οι εξωσυζυγικές σχέσεις έγιναν πλέον κοινωνικά αποδεκτά φαινόμενα. Η ανατροπή των ηθών από τα μέσα του 20ου αιώνα έγινε πολύ γρήγορα. Έτσι, ηθικές άξιες και θεσμοί, όπως ο θεσμός της οικογένειας, γρήγορα αμφισβητήθηκαν και καταρρίφθηκαν. Όμως, ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς (1859 –1943) έλεγε πως στην θέση που γκρεμίζεις κάτι πρέπει μετά να χτίζεις κάτι καινούργιο. Το καινούργιο που έφερε το σύστημα στην θέση της ηθικής που κατέστρεψε ήταν σαθρό και ευτελές.

Αναφέρθηκε ήδη η διαμαρτυρία ως μέσον αντίστασης στο σύστημα. Όμως υπάρχουν και πιο δραστικές αντιδράσεις. Είναι απαραίτητη η ένταξη του ατόμου σε ομάδες πολιτών και οργανώσεις. Οι ομάδες πολιτών πρέπει να δημιουργηθούν από τους ίδιους τους πολίτες και να αποσκοπούν στην άσκηση πιέσεων στην εξουσία και τον πλουτισμό των κρατών και των μεγάλων εταιριών. Είναι αναγκαία η άσκηση πίεσης στα κράτη που έχουν υποδουλωθεί στο χρήμα και τα συμφέροντα των βιομηχανιών και των πολυεθνικών εταιριών. Είναι, επίσης, αναγκαία η αντίδραση στα κράτη που ευνουχίζουν πνευματικά τους πολίτες τους, με το να τους προσφέρουν υπερεξειδικευμένη εκπαίδευση, αντί ολιστικής παιδείας και επίσης να τους προσφέρουν την υποκουλτούρα της τηλεόρασης, των περιοδικών και του κινηματογράφου. Οι οργανώσεις πολιτών ενάντια στο σύστημα είναι προτιμότερες από τις διεθνείς οργανώσεις που ενίοτε χειραγωγούνται...

Η χειραγώγηση αυτή φάνηκε το 1998 : όταν το ελληνικό τμήμα της οργάνωσης ``ιατροί χωρίς σύνορα΄΄ διαμαρτυρήθηκε για την εκατόμβη νεκρών Σέρβων από το ΝΑΤΟ, τότε διαγράφτηκε από την οργάνωση! Στο ίδιο θέμα, η διεθνής οργάνωση ``Greenpeace΄΄ δεν διαμαρτυρήθηκε για την καταστροφή του περιβάλλοντος της Σερβίας από τον βομβαρδισμό της, ούτε ανέφερε τίποτα για τις βόμβες που περιείχαν ραδιενέργεια που θα παραμείνει εκατομμύρια χρόνια στο περιβάλλον, δηλητηριάζοντας τους ανθρώπους. Ούτε στους παρόμοιους βομβαρδισμούς στο Ιράκ αντέδρασε. Είναι αναγκαίο το άτομο, όχι μόνο να ενταχθεί και να βοηθήσει και το ίδιο στη συγκρότηση ομάδων πολιτών, αλλά και να ενταχθεί σε διεθνείς οργανώσεις που έχουν μεγαλύτερη δύναμη. Πάντως, είναι καλύτερο να δημιουργηθούν διεθνείς οργανώσεις με υγιή τρόπο, γιατί ίσως μερικές σήμερα ευνοούνται από το σύστημα. Αυτό θα γίνει με τη συνένωση μικρών ομάδων πολιτών σε μεγαλύτερες και τελικά τον διεθνή χαρακτήρα τους .

Απαραίτητη είναι, επίσης, η συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές της χώρας και η εκλογή της παράταξης που είναι ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και στον καπιταλισμό. Φυσικά, αυτό αφορά χώρες με ``δημοκρατικό΄΄ πολίτευμα και όχι άλλα αυταρχικά καθεστώτα. Παράλληλα, χρειάζεται παιδεία και σωστή ενημέρωση του λαού από πολλές πηγές. Είναι ανεπίτρεπτο για παράδειγμα το γεγονός ότι οι Ιταλοί εξέλεξαν δυο φορές (η δεύτερη το 2001) τον μεγιστάνα – με πολλά ερωτήματα για τον τρόπο που απέκτησε τόσα χρήματα – των ΜΜΕ, Σίλβιο Μπερλουσκόνι που ήταν δεξιός και οπαδός του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης. Απαράδεκτο είναι το γεγονός ότι, παρόλο που (εσκεμμένα από το σύστημα) δεν είναι υποχρεωτική η ψήφος στις ΗΠΑ, πολλοί Αμερικανοί – ακόμα και το 50% στο παρελθόν – δεν ψηφίζουν στις προεδρικές εκλογές σε μια χώρα που κυβερνά τον πλανήτη. Άρα, οι πολίτες των ΗΠΑ δεν στερούνται ευθυνών, και ας τους γίνεται πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ.

Οι Αμερικανοί πολίτες θα έπρεπε να φροντίσουν να ψηφίζουν ηθικά άτομα (τα οποία το σύστημα ποτέ δεν θα αναδείξει) .Είναι άξιον απορίας γιατί τα εκατομμύρια (το 2001 ήταν 44 εκατομμύρια) των ανασφάλιστων στις ΗΠΑ δεν ψηφίζουν κάποιον υποψήφιο πρόεδρο που να υπόσχεται δωρεάν υγειά. Επίσης, οι Αμερικανοί δεν θέλουν δωρεάν παιδεία, με δωρεάν βιβλία και χωρίς δίδακτρα; Μιας και γίνεται αναφορά στις ΗΠΑ, σε οποίες χώρες δεν είναι υποχρεωτική η ψήφος, τότε αυτό είναι καταστροφικό για την δημοκρατία. Αυτό γιατί και οι ολίγοι που ψηφίζουν, εξαιτίας της κακής εκπαίδευσης που έχουν δεχθεί από το σύστημα, είναι ευεπηρέαστοι στην υποκουλτούρα και στην πλύση εγκεφάλου. Από την άλλη μεριά, τεράστια είναι και η ευθύνη των πολιτών που δεν ενημερώνονται από αντικειμενικές και πολλές πήγες, ώστε το σύστημα με τα ΜΜΕ να μην τους προσφέρει τις ειδήσεις όπως θέλει αυτό να τις παρουσιάσει. Μεγάλη είναι και η ευθύνη αυτών που δεν συμμετέχουν στα κοινά, δηλαδή δεν ψηφίζουν και δεν διαμαρτύρονται έμπρακτα για ότι σαθρό βλέπουν στο δικό τους ή σε αλλά κράτη .

Οι ομάδες πολιτών πρέπει να ασκήσουν πιέσεις ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, εναντίον των χωρών που χρησιμοποιούν το σύστημα παρακολούθησης ``ECHELON΄΄ για την παρακολούθηση όλων των ανθρώπων του πλανήτη. Πιέσεις πρέπει να ασκήσουν και στο υπουργείο παιδείας της χώρας τους, μιας και ούτε μια χώρα σε ολόκληρη τη γη δεν έχει ιδανικό σύστημα παιδείας. Η βασική εκπαίδευση σήμερα προσφέρει πολλές στείρες γνώσεις, τις περισσότερες από τις οποίες το άτομο μετά από κάποια χρόνια θα τις έχει ξεχάσει. Η ανώτερη εκπαίδευση σε πολλές χώρες έχει εμπορευματικοποιηθεί και οι φοιτητές πληρώνουν πανάκριβα δίδακτρα και αγοράζουν τα βιβλία τους. Η ανωτάτη εκπαίδευση αποσκοπεί στην δημιουργία εξειδικευμένων επιστημόνων και τεχνιτών. Τα κράτη δεν ενδιαφέρονται οι πολίτες τους να έχουν γενική – ολιστική παιδεία, όπως αυτή που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες και που περιλάμβανε γραμματεία (ποίηση, κείμενα), επιστήμες (αστρονομία, μαθηματικά, ιατρική, φυσική και άλλες), φιλοσοφία, αισθητική, υποχρεωτική σωματική αγωγή στα γυμναστήρια και τέχνες (μουσική, χορός, χορωδία και άλλες) .

Είναι κατανοητό ότι το σύστημα αδιαφορεί για την παιδεία των πολιτών του. Άρα το άτομο πρέπει …μόνο του να αναζητήσει την παιδεία που είναι γενικότερη από την εκπαίδευση. Μέλημα του ατόμου πρέπει να είναι η δια βίου παιδεία την οποία μπορεί να την αποκτήσει με την καθημερινή του μελέτη επιστημονικών περιοδικών, εγκυκλοπαιδειών, επιμορφωτικών προγραμμάτων της τηλεόρασης και των ηλεκτρονικών υπολογιστών, βιβλίων και CD ROM ή DVD ROM γενικού ή επιστημονικού περιεχομένου κτλ .Το άτομο μπορεί επίσης να ζητήσει δωρεάν παιδεία και βιβλία σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης με επιστολή του στο υπουργείο παιδείας της χώρας του. Μπορεί επίσης να ζητήσει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας του να πάρει στοιχεία από την θαυμαστή αρχαιοελληνική εκπαίδευση της Αθήνας του 5ου αιώνα π.Χ., καθώς και να μεταδώσει τον αρχαίο και νεότερο ελληνικό πολιτισμό (τέχνες, γραμματεία, αθλητικό ιδεώδες, επιστήμες, φιλοσοφία), από τις πρώτες βαθμίδες του. Ακόμα και στο δημοτικό τα παιδιά όλου του κόσμου θα μπορούσαν να διδαχθούν την ελληνική μυθολογία και τα θαυμάσια παραμύθια του Αισώπου (έζησε στην Ελλάδα τον 7ο αιώνα π.Χ.). Και τα δύο, δεν είναι μόνον ενδιαφέροντα, αλλά έχουν και διδακτικό περιεχόμενο. Δυστυχώς, την ελληνική μυθολογία δεν την γνωρίζουν σήμερα – ολοκληρωμένα – ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες …

Είναι απαραίτητη η στροφή όλων των εκπαιδευτικών συστημάτων της γης στα αγαθά του ελληνικού πολιτισμού. Ομοίως, μπορεί το άτομο να απαιτήσει από τους εκδοτικούς οίκους να εκδίδουν έργα Ελλήνων συγγραφέων, ποιητών, φιλοσόφων και επιστημόνων, όχι μόνο αρχαίων, αλλά και νεότερων. Τα βιβλία και τα CD/DVD ROM που πρέπει να παρέχουν οι εκδοτικοί οίκοι και τα εκπαιδευτικά συστήματα των κρατών σχετικά με τον ελληνικό πολιτισμό είναι καλύτερο να είναι μετάφραση αντίστοιχων ελληνικών, για παράδειγμα της ιστορίας που διδάσκεται στην Ελλάδα, καθώς και αυτά που τους προτείνει η Ακαδημία Αθηνών και το Ελληνικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι η καθ’ ύλιν αρμόδια να μιλήσει για τον πολιτισμό της και όχι το γαλλικό, το γερμανικό και το αμερικανικό αρχαιολογικό ή παιδαγωγικό ινστιτούτο. Τα βιβλία και τα CD/DVD ROM που αναφέρονται στον ελληνικό πολιτισμό, πρέπει να είναι απλουστευμένα (όχι εκλαϊκευμένα) και εμπλουτισμένα με ερμηνευτικά σχόλια, μιας και πολλά έργα της ελληνικής γραμματείας είναι δυσνόητα (ακόμα και τα επιστημονικά βιβλία, μιας και ο γράφων έχει διαπιστώσει ότι τα πιο δυσνόητα επιστημονικά βιβλία είναι των Ελλήνων) …Επίσης, τα βιβλία που αφορούν την αρχαία Ελλάδα πρέπει να έχουν εικόνες που να κατατοπίζουν τον αναγνώστη για την καθημερινή ζωή, την ιστορία και γενικά τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων .

Παράλληλα, υπάρχουν πολλοί ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι που έχουν εκδώσει την αρχαιοελληνική γραμματεία. Οι εκδόσεις τους θα έπρεπε να μεταφραστούν σε όλες τις γλώσσες. Αυτή είναι η πρόταση του γράφοντας που αισθάνεται όνειδος για την αδιαφορία προς την αρχαία, μεσαιωνική και νεότερη ελληνική γραμματεία παγκοσμίως. Σε κάποιες χώρες διδάσκεται η αρχαία ελληνική γραμματεία, έστω και με ελλιπή τρόπο .Όμως, η μεσαιωνική και η νεότερη γραμματεία ουσιαστικά δεν διδάσκονται …Δυστυχώς, από φθόνο τα κράτη παρουσιάζουν την ελληνική ιστορία επιλεκτικά (αναφέρονται σε κάποια γεγονότα και ορισμένα στοιχεία της κλασσικής εποχής) και συνήθως διαστρεβλωμένα.

Είναι απαραίτητο, λοιπόν, το άτομο να στείλει επιστολή ή e–mail διαμαρτυρίας στα ΜΜΕ και στους εκδοτικούς οίκους για την υποκουλτούρα που προσφέρουν. Η διαμαρτυρία του πρέπει να εστιαστεί στο ότι το εκπαιδευτικό σύστημα και οι παραπάνω φορείς παιδείας στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι εκδοτικοί οίκοι, οι εταιρίες παραγωγής εκπαιδευτικών CD/DVD ROM και τα ενημερωτικά προγράμματα των ΜΜΕ, δεν προσφέρουν καλής ποιότητας παιδεία, ολιστική και δια βίου. Και η παιδεία αυτή είναι μόνον η ελληνική. Έτσι, οι παραπάνω φορείς πρέπει να δώσουν έμφαση στα αθάνατα ιδεώδη και πρότυπα του ελληνικού πολιτισμού, όχι μόνον του αρχαίου πολιτισμού, αλλά και του μεσαιωνικού και του νεότερου ελληνικού πολιτισμού. Εξάλλου, τον 20ο αιώνα η Ελλάδα είχε δυο νομπελίστες ποιητές και σε όλες τις εποχές είχε να προσφέρει αξιόλογους εκπροσώπους σε όλους τους τομείς του πολιτισμού, εντός και εκτός των συνόρων της .

Τέλος, στο κεφάλαιο αυτό είναι αδύνατον να μην γίνει αναφορά στην δράση των χάκερς που με τους υπολογιστές τους προκαλούν δολιοφθορές στο σύστημα. Φυσικά, δεν επικροτούνται οι ενέργειες που δημιουργούν πρόβλημα στους συνανθρώπους τους όπως η κλοπή χρημάτων μέσω κωδικών πιστωτικών καρτών και άλλων τρόπων, η παρακολούθηση και η αφαίρεση αρχείων και άλλες απαράδεκτες ενέργειες εναντίον ανύποπτων πολιτών. Σημασία έχει το σωστό κίνητρο το οποίο για τον χάκερ πρέπει να είναι η σύγκρουση με το σύστημα και όχι το παιχνίδι ή η πλάκα. Λέγεται ότι κάποιοι χάκερ ρεζίλεψαν την μυστική υπηρεσία πληροφοριών των ΗΠΑ, NSA, με το να κάνουν χάκινγκ στους υπολογιστές της, γεγονός που οδήγησε στο να μην πληρωθούν οι υπάλληλοί της!!! Οι χάκερς πρέπει να στραφούν κατά της παγκοσμιοποίησης και να σταματήσουν την πλάκα. Από την άλλη μεριά, αν συλληφθούν από τις αρχές πρέπει να αρνηθούν να συνεργαστούν μαζί τους. Ας προτιμήσουν την φυλακή! Γενικά, η φυλάκιση κάποιου που αντιδρά στο σύστημα δεν είναι τιμωρία, αλλά ηθική αμοιβή και χαρά ότι πάλεψε με το σύστημα. Η φυλάκισή του θα γίνει κίνητρο για τους συντρόφους του να αγωνιστούν γι’ αυτόν και την παγκόσμια τυραννία .