ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ

Το φαινόμενο του Μεγάλου Αδελφού (Big Brother) είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της πλήρους έκπτωσης των ηθικών άξιων και την πρόσφορα από το σύστημα, αντί ηθικοπνευματικών άξιων, αναλώσιμων εικόνων. Οι εικόνες αυτές που προβάλλονται από την τηλεόραση και γενικότερα τα περιοδικά, τον κινηματογράφο και το διαδίκτυο, καθιστούν τον αδηφάγο θεατή ηδονοβλεψία και διεγείρουν τα κατώτερά του ένστικτα. Από τα προαναφερθέντα μέσα προβάλλονται εικόνες που αφορούν την προσωπική ζωη ατόμων και εικόνες, χυδαίου σεξ και σαχλαμάρας, αντί κωμωδίας. Με τον Μεγάλο Αδελφό προστέθηκε και το φαινόμενο της κλειδαρότρυπας που συνδέεται με τη μετατροπή του θεατή σε ηδονοβλεψία. Πάντως, έχουμε την αποθέωση της οφθαλμολαγνείας, γενικότερα : από την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, τα περιοδικά και το διαδίκτυο. Παντού υπάρχουν εικόνες σεξ και βίας. Επιπρόσθετα, η διείσδυση στην προσωπική ζωή απλών ανθρώπων (έστω και κατηγορουμένων, πριν την εκδίκασή τους) από τα ΜΜΕ είναι καθημερινό φαινόμενο που δεν θα σταματήσει, αφού στηρίζεται στις αδηφάγες ορέξεις του κόσμου οι οποίες σχετίζονται με τα κατώτερα ζωώδη ένστικτά του. Φυσικά, από μέρους του κόσμου υπάρχει υποκρισία, αφού ουδείς είναι άμεμπτος και άγιος …

Το φαινόμενο του Μεγάλου Αδελφού ξεκίνησε από την αμερικανοποιημένη Ολλανδία. Άλλωστε, κάθε ηθική ανωμαλία ξεκίνησε, πέρα από τις ΗΠΑ, από την Ολλανδία. Στην χώρα αυτή αποποινικοποιήθηκαν τα ναρκωτικά τα οποία οι νέοι καλλιεργούν σε γλάστρα (ινδική κάνναβις) ή τα αγοράζουν από το παντοπωλείο της γειτονιάς τους!!! Η συνέπεια της αποποινικοποίησης είναι : ένα τεράστιο καρτέλ ναρκωτικών να ξεκινάει από την Ολλανδία προς τις άλλες χώρες. Τέτοια ανοησία που θέλουν να μιμηθούν και οι άλλες χώρες, είναι απίστευτη. Τον Αύγουστο του 2001 σε 7 επαρχίες της Γερμανίας άρχισε πιλοτικό πρόγραμμα με ελεγχόμενη (από το κράτος) χορήγηση ηρωίνης σε τοξικομανείς. Πιλοτικό πρόγραμμα χορήγησης ναρκωτικών ξεκίνησε και στην Αγγλία τον Ιανουάριο του 2002. Κατά τον γράφοντα, δεδομένου των αιτιών που οι νέοι παίρνουν ψυχοτρόπες ουσίες (οικογενειακά προβλήματα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων), η πλέον ενδεδειγμένη αντιμετώπιση των ασθενών – τοξικομανών είναι η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία από ψυχίατρο, ιδιώτη ή κλινικής, ενώ τα υποκατάστατα μάλλον λίγα αποτελέσματα προσφέρουν. Σε ό,τι αφορά τα κέντρα απεξάρτησης και ορισμένες κλινικές, έχει – για ορισμένα – καταγγελθεί ότι ``θεραπευτικά΄΄ πουλούν ναρκωτικά στους τοξικομανείς τα ίδια τα κέντρα ή έμποροι ναρκωτικών που διεισδύουν κρυφά (;) σε αυτά.

Στην Ολλανδία, πέρα από τα ναρκωτικά, και άλλα εκτρώματα έχουν ξεκινήσει στη χώρα αυτή, μέσα από μια κακώς εννοούμενη έννοια ελευθέριας. Συγκεκριμένα, τέτοια εκτρώματα είναι η αποποινικοποίηση της ευθανασίας και η ελευθέρια γάμων μεταξύ ομοφυλόφιλων. Σχετικά με το πρώτο, ο γιατρός μετατρέπεται σε δολοφόνο, ακόμα και σε περιστατικά που δεν είναι ανίατα και πολύ επώδυνα για τον ασθενή. Δηλαδή σε λίγο κάποιος ασθενής που έχει για παράδειγμα οστεοαρθρίτιδα γόνατος μπορεί, αν το επιθυμεί, να κάνει ευθανασία! Φυσικά, υπάρχει και το θέμα των δόλιων συγγενών που μπορούν να υπογράψουν για κάποιον ασθενή που δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον (είναι σε κώμα ή σε λήθαργο) την θανατική του καταδίκη, ακόμα και αν υπάρχουν ελπίδες να θεραπευτεί. Σε λίγο καιρό το πρόγραμμα ευθανασίας θα επεκταθεί προαιρετικά στα διανοητικά καθυστερημένα άτομα, στους ασθενείς με ψυχιατρικά προβλήματα, στους φυλακισμένους, στους ηλικιωμένους που μέσα από την κατάθλιψή τους επιθυμούν να φύγουν από τη ζωη, και άλλες κατηγόριες ανθρώπων.

Σχετικά με τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων, τα φαινόμενο αυτό αρχικά επεκτάθηκε στην Αγγλία και τη Γερμανία. Κατά τον γράφοντα είναι ανόητος ένας τέτοιος γάμος, μιας και από ανέκαθεν ο γάμος σχετίζεται με την τεκνοποιία. Βέβαια οι ομοφυλόφιλοι θα μπορούσαν να υιοθετήσουν κάποιο παιδί ή να δώσουν το σπέρμα ή ωάριο τους για τεχνητή γονιμοποίηση. Όμως, ένα παιδί με γονείς ομοφυλόφιλους είναι καταδικασμένο να υποφέρει από μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα, αφού το ``οιδιπόδειο σύμπλεγμα΄΄ στα αγόρια ή το ``σύμπλεγμα της Ηλέκτρας΄΄ στα κορίτσια θα μείνουν άλυτα, όπως είναι άλυτα στους ομοφυλόφιλους γονείς τους. Είναι εμφανές ότι οι γάμοι μεταξύ ομοφυλόφιλων γίνονται για να δείξουν στους άλλους ότι είναι φυσιολογικά ζευγάρια που δεν διαφέρουν από τα άλλα ζευγάρια. Γενικά οι γάμοι αυτοί είναι απαράδεκτοι και ψυχιατρικά. Μιας και γίνεται αναφορά στα ηθικά εκτρώματα των Ολλανδών, το 2000 στην Ολλανδία κάποια εταιρία κατασκεύασε ένα χαρτόνι που διπλωνόταν σε χωνί και η χρήση του ήταν : ``ουρητήρας΄΄ μιας χρήσεως! Το χαρτόνι αυτό επέτρεπε στις γυναίκες να ουρούν όρθιες, σαν τους άνδρες!!! Αυτό ,φυσικά, δεν είναι δείγμα χειραφέτησης της γυναίκας, αλλά απόδειξη του φθόνου του πέους – για τον οποίο μίλησε πρώτος γι’ αυτόν ο Φρόιντ – που έχουν όλες οι γυναίκες από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, ως τον θάνατό τους .

Επιστρέφοντας, επιτέλους, στο φαινόμενο του Μεγάλου Αδελφού, αυτό ήταν τηλεοπτικό παιχνίδι που ξεκίνησε στην Ολλανδία το Σεπτέμβριο του 1999. Το όλο πρόγραμμα θύμιζε το ομώνυμο βιβλίο του προφητικού συγγραφέα Τζωρτζ Όργουελ. Η εκπομπή αυτή έγινε από το νεανικό κανάλι ``Βερόνικα΄΄ και παραγωγός της ήταν ο αξιότιμος κύριος Πάολ Ρόμερ. Σύμφωνα με το σενάριο της σειράς θα γινόταν επιλογή 9 ατόμων από το κοινό τα οποία θα διέμεναν για 100 μέρες σε οικία 116 τετραγωνικών μέτρων. Όλες τους τις κινήσεις θα τις παρακολουθούσαν μικροκάμερες που θα μετέδιδαν αποσπάσματα των εικόνων αυτών καθημερινά στην εκπομπή. Το τηλεοπτικό κοινό θα αποφάσιζε κάθε εβδομάδα με τηλεφωνική ψηφοφορία ποιοι παίχτες θα έφευγαν και στο τέλος θα εξέλεγε τον νικητή ανάμεσα στους δυο εναπομείναντες παίχτες. Ο νικητής θα κέρδιζε 113 χιλιάδες ευρώ!

Το σενάριο αυτό (και το ποσόν) δελέασε το κοινό και το τηλεοπτικό κανάλι δέχθηκε 3000 αιτήσεις συμμετοχής! Από αυτές έγινε επιλογή με τεστ που θυμίζουν επιλογή αστροναυτών! Η επιλογή έγινε έπειτα από τεστ φυσικής κατάσταση, ψυχολογικά τεστ, τεστ για ασθένειες όπως το AIDS, τεστ νοημοσύνης και άλλα τεστ. Τα τεστ αυτά κράτησαν 3 μήνες (!) με την αρωγή 4 ψυχολόγων και 2 γιατρών. Τελικά επελέγησαν 9 νεαρά άτομα που κλείστηκαν μια οικία έκτασης 116 τετραγωνικών μέτρων που είχε κήπο 216 τετραγωνικών μέτρων – περιφραγμένο για τους ανεπιθύμητους. Στο σπίτι βρίσκονταν 24 κάμερες παρακολούθησης, μεταξύ των οποίων 2 κάμερες υπέρυθρων για καταγραφή των γεγονότων τη νύκτα! Μάλιστα, υπήρχε κάμερα στο μπάνιο και στην τουαλέτα! Επίσης είχαν τοποθετηθεί 59 μικρόφωνα για την καταγραφή του ήχου. Η καταγραφή εικόνας και ήχου γινόταν 24 ώρες το 24ωρο .

Την πρώτη μέρα οι παίκτες ήταν μελαγχολικοί και ήταν συνεχώς ξαπλωμένοι στο κρεβάτι τους ή στον καναπέ. Στο σπίτι δεν υπήρχε κανένα μέσο ενημέρωσης (τηλεόραση, περιοδικά, ηλεκτρονικός υπολογιστής, ραδιόφωνο) και οι παίκτες ήταν τελείως αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, αφού το κτήμα ήταν περιφραγμένο και φυλασσόταν από ιδιωτική αστυνομία! Επίσης, στο ψυγείο υπήρχαν τα άκρως απαραίτητα τρόφιμα και όχι γλυκά και αλλά νόστιμα εδέσματα. Οι οδηγίες του παιχνιδιού επέβαλλαν τους παίχτες σε κάποιες ανόητες δοκιμασίες για να κερδίσουν χρήματα και να αγοράσουν την τροφή τους. Για παράδειγμα μια τέτοια δοκιμασία ήταν να κάνουν χιλιόμετρα με μηχανικό ποδήλατο. Αν οι παίχτες δεν ολοκλήρωναν τις δοκιμασίες, τότε έμεναν με ελάχιστα τρόφιμα. Τους παίχτες τους παρακολουθούσε δυο φορές την εβδομάδα κάποιος ψυχολόγος. Με την πάροδο των ημερών οι παίχτες ένιωθαν ανία και δεν έλεγαν να σηκωθούν από το κρεβάτι. Μετά την δεύτερη εβδομάδα δυο όμορφοι νέοι άρχισαν να ερωτεύονται. Ήταν ο Μπαρτ, ένας ψηλός και ξανθός νέος (έμοιαζε με Αμερικανάκι) και η Σαμπίνα, μια πολύ όμορφη κοπέλα .Τελικά κάποιος στιγμή έκαναν ερωτά, κάτι το οποίο το κατέγραψε η μικροκάμερα και προβλήθηκε από την εκπομπή. Αυτή η έκβαση εκτίναξε στα ύψη την τηλεθέαση και χαροποίησε τους παραγωγούς. Κατά τον γράφοντα μάλλον ήταν στημένη .

Στην διάρκεια των 100 ημερών 7 στους 9 παίχτες θα έφευγαν. Αυτό γινόταν ως εξής : κάθε δυο εβδομάδες οι 9 συγκάτοικοι ψήφιζαν δυο άτομα που ήθελαν να φύγουν από το σπίτι .Μετά τα ονόματα αυτά παρουσιάζονταν στους τηλεθεατές που ψήφιζαν τηλεφωνικά ποιος από τους δυο παίκτες ήθελαν να φύγει. Έτσι, κάθε δυο εβδομάδες έφευγε ένας παίκτης .Το αστείο της υποθέσεως ήταν ότι για συμπαράσταση στον Μπαρτ ήλθε ομάδα στρατιωτών από κοντινή βάση, μιας και ο Μπαρτ ήταν φαντάρος .Το παιχνίδι του Μεγάλου αδελφού άρχισε να γίνεται, μετά την δεύτερη εβδομάδα προβολής, του δημοφιλέστατο. Η εκπομπή είχε κατά μέσο όρο 1.5 εκατομμύριο τηλεθεατές, κάποια στιγμή έφτασε τα 3 εκατομμύρια, ενώ στο τέλος της εκπομπής (στις 30 Δεκεμβρίου του 1999) 4 εκατομμύρια τηλεθεατές την παρακολούθησαν, σε μια χώρα 15 εκατομμυρίων κατοίκων (τότε).

Το παιχνίδι μεταδιδόταν 24 ώρες το 24ωρο στο διαδίκτυο. Έτσι, ήταν δυνατή η πρόσβαση των ενδιαφερομένων στις εικόνες που κατεγράφοντο στο σπίτι από τις μικροκάμερες, σε απευθείας μετάδοση. Οι εικόνες που προβάλλοντας στο διαδίκτυο ήταν από την κουζίνα, το σαλόνι, τον κήπο και φυσικά …την κρεβατοκάμαρα! Καθημερινά επισκέπτονταν 600000 άτομα την ιστοσελίδα στο διαδίκτυο και στο τέλος ο αριθμός των επισκεπτών έφτασε τα 52 εκατομμύρια!!! Τελικά, το παιχνίδι (και τα 113 χιλιάδες ευρώ) κέρδισε ο Μπαρτ, έπειτα από ψηφοφορία των τηλεθεατών μεταξύ του ψηλού, ξανθού και όμορφου Μπαρτ και του μεγαλυτέρου σε ηλικία Ρουτ (τα ονόματα των Ολλανδών, όπως παρατηρείτε είναι αμερικάνικα). Οι υπόλοιποι παίκτες δεν έμειναν χωρίς κέρδος. Η πανέμορφη Σαμπίνα δέχτηκε πρόταση να φωτογραφηθεί γυμνή στο πορνοπεριοδικό Playboy (!), όπως και η Τάρα, μια άλλη κοπέλα. Η Σαμπίνα έγινε επίσης σταρ συμμετέχοντας σε επιδείξεις μόδας, διαφημίσεις, φωτογραφήσεις κτλ.

Η παίχτρια Καρίν, που μάλιστα είχε και ένα παιδί, δέχτηκε την πρόταση να βοηθήσει στη συγκέντρωση χρημάτων για μια οργάνωση που κάλυπτε τα έξοδα νοσηλείας των …κλόουν που είχαν προβλήματα υγείας!!! Ο δεύτερος νικητής, ο Ρουτ, έκλεισε συμφωνίες με διαφημιστικές εταιρίες για 226 χιλιάδες ευρώ! Τελικά η επιτυχία του ανόητου παιχνιδιού δελέασε και άλλες χώρες. Έτσι τα πνευματικά δικαιώματα του παιχνιδιού πουλήθηκαν σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και σε άλλες χώρες όπως τη Ν.Αφρική, τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και τον Καναδά. Από το 1999 σε πολλές χώρες άρχισαν να γίνονται παρόμοια παιχνίδια. Δηλαδή παιχνίδια που κυριολεκτικά ξεγύμνωναν τους παίκτες στα αδηφάγα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2000 στην Ολλανδία ξεκίνησε ο Μεγάλος Αδελφός – νούμερο δύο, από το ίδιο κανάλι (Βερόνικα) και με τον ίδιο τρόπο με το αρχικό παιχνίδι. Η μόνη διαφορά ήταν ότι οι διαγωνιζόμενοι ήταν 12. Οι αιτήσεις συμμετοχής ήταν 11000 (!) και δυο εκατομμύρια άτομα επισκέφτηκαν το διαδίκτυο τις πρώτες μέρες μετάδοσης της εκπομπής .

Στην Αγγλία το 2000 το κανάλι 4 αγόρασε τα πνευματικά δικαιώματα του Μεγάλου Αδελφού. Στο παιχνίδι συμμετείχαν 10 άτομα, έπειτα από επιλογή, που κλείστηκαν σε κάποιον ειδικό χώρο στο ανατολικό Λονδίνο. Η παραγωγή της σειράς ξεπέρασε τα 2460000 ευρώ. Οι παίκτες υποχρεώνονταν να κάνουν διάφορες ανοησίες για να κερδίζουν λεφτά με τα οποία θα αγόραζαν τα τρόφιμα τους και είδη ανάγκης όπως χαρτί τουαλέτας! Οι παίκτες έπρεπε μόνοι τους να φτιάχνουν και να ψήνουν το ψωμί τους, καθώς και να καλλιεργούν λαχανικά για την διατροφή τους! Παρά ταύτα, οι Άγγλοι παίκτες ξόδευαν τα περισσότερα λεφτά τους εκεί που τα ξοδεύουν όλοι οι Άγγλοι, στο αλκοόλ … Μια εκ των ηλιθίων δοκιμασιών που είχαν να αντιμετωπίσουν οι παίκτες ήταν να κατασκευάσουν ένα πήλινο μπολ και ένα πήλινο κύπελλο. Σκοπός της δοκιμασίας ήταν να μη σπάσουν πάνω από 3 πήλινα αντικείμενα στο ψήσιμο! Εννοείται ότι για να καταφέρουν την δοκιμασία, τους δόθηκε πηλός και τροχός αγγειοπλαστικής. Τελικά, ο νικητής κέρδισε 43050 ευρώ.

Τον Νοέμβριο του 2001 στην Πολωνία ο παίκτης του αντίστοιχου παιχνιδιού του Μεγάλου Αδελφού Ίρεκ Γκρέγκορζικ διεκομίσθη με νευρικό κλονισμό σε ψυχιατρική κλινική, όταν ``έσπασε΄΄ από την ενδεχόμενη αποχώρησή του από το παιχνίδι. Στην Ρωσία το 2001 το παιχνίδι είχε το όνομα ``Behind the glass΄΄, γιατί γινόταν σε χώρο που περικλείετο από γυαλί και υπήρχε κόσμος έξω από το σπίτι που παρακολουθούσε άμεσα τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό του!!! Φυσικά, υπήρχε και η τηλεοπτική μετάδοση του παιχνιδιού όπως και στα άλλα κράτη. Στην Ρωσία μεταδόθηκαν και τολμηρές σκηνές. Παρόμοια τηλεοπτικά παιχνίδια με τον Μεγάλο Αδελφό έγιναν με παχύσαρκους, με νάνους (το 2002 στην Αγγλία), με παίκτες που σέρβιραν σε μπαρ στο οποίο διέμεναν, με παίχτες που γυμνάζονταν σε γυμναστήριο, με μουσικά ταλέντα κτλ. Γελοίο ήταν και το ``παιχνίδι΄΄ της φάρμας στο οποίο οι παίχτες άρμεγαν ζώα και έκαναν αγροτικές δουλειές. Στα παιχνίδια αυτά τους παίκτες παρακολουθούσαν πολλές μικροκάμερες που μετέδιδαν την εικόνα στο ηδονοβλεπτικό τηλεοπτικό και διαδικτυακό κοινό το οποίο πλέον εθιζόταν και στην δική του παρακολούθηση από μικροκάμερες σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, δήθεν για λόγους ασφαλείας .

Το 2001 στις ΗΠΑ, έγινε ένα παιχνίδι στην τηλεόραση στο οποίο οι διαγωνιζόμενοι, που ήταν μόνον ζευγάρια, πήγαιναν σε κάποιο εξωτικό νησί. Εκεί δοκιμαζόταν η σχέση τους, αφού στο νησί υπήρχαν – επίτηδες από το παιχνίδι – πανέμορφοι άντρες και γυναίκες που προσπαθούσαν να ξελογιάσουν τους παίκτες! Οι παίκτες δοκιμάζονταν, επίσης, σε σκληρές καταστάσεις όπως στο να επιβιώσουν στο νησί χωρίς καμία υποστήριξη της σύγχρονης τεχνολογίας, παρά με τα αγαθά της φύσης! Το 2001 σε παρόμοιο τηλεοπτικό παιχνίδι, πάλι στις ΗΠΑ, οι διαγωνιζόμενοι παίκτες ταξίδευαν σε εξωτικές περιοχές στις οποίες καλούνταν να ζήσουν για κάποιο χρονικό διάστημα κάτω από αντίξοες συνθήκες, πάλι χωρίς την βοήθεια της τεχνολογίας, παρά μόνον με τα μέσα που τους προσέφερε η άγρια φύση. Σε κάποιο παιχνίδι το 2002 οι παίκτες έτρωγαν και σκουλήκια!!! Τον Ιανουάριο του 2002 μεταδόθηκε κάποιο παιχνίδι στις ΗΠΑ στο οποίο οι παίχτες αλυσοδένονταν σε μια καρέκλα και υποβάλλονταν σε βασανιστήρια και σε ``ανάκριση΄΄ 3ου βαθμού!!! Το πιο σχιζοφρενικό στις ΗΠΑ είναι ότι σχεδιάζεται να μπουν σε παιχνίδι τύπου Μεγάλου Αδελφού νέοι οι οποίοι θα επιμορφωθούν και μετά την πάροδο 10 – 15 ετών ο νικητής θα θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος των ΗΠΑ!!!

Είναι λυπηρό πως το παιχνίδι του Μεγάλου Αδελφού και τα άλλα παρόμοια παιχνίδια είχαν τεράστια επιτυχία και τηλεθέαση σε όλες τις χώρες που προβλήθηκαν. Είναι γεγονός ότι, πέρα από την επίκληση των κατωτέρων ενστίκτων της ηδονοβλεψίας, οι εκπομπές αυτές – όπως και τα ριάλιτι σόου – είχαν επιτυχία, γιατί αφενός δεν υπάρχει ουσιαστική παιδεία στο κόσμο και αφετέρου η μοναξιά και η έλλειψη επικοινωνίας του συγχρόνου ανθρώπου τον οδηγεί να παρακολουθεί ανόητες εκπομπές και γενικά γελοία θέματα και θεάματα στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, στα περιοδικά και στο διαδίκτυο. Στο τελευταίο καταφεύγει ο σύγχρονος, μοναχικός και εγωκεντρικός άνθρωπος, για να μιλήσει – με ανωνυμία – με κάποιον άγνωστο ``φίλο΄΄ ή για να γνωρίσει κάποιον ερωτικό σύντροφο …

Ο γράφων παρατήρησε με λύπη τους παίκτες των παραπάνω τηλεοπτικών παιχνιδιών να θέλουν να αναδείξουν την υποκειμενική τους ετερότητα. Αυτό δείχνει σύμπλεγμα κατωτερότητας από έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους και φυσικά είναι απόρροια του οικογενειακού περιβάλλοντος που έζησαν τα άτομα αυτά .Το οικογενειακό περιβάλλον ευθύνεται, γενικότερα, για όλα τα κοινωνικά προβλήματα .Μπορεί όμως να δείχνει και άτομα άπληστα που αναζητούν το εύκολο κέρδος. Σε όποια περίπτωση, το τίμημα ήταν η απογύμνωση όλων των ιδιαιτέρων προσωπικών δεδομένων των παικτών, παίζοντας τον θεατρικό τους ρόλο (συχνά ασυνείδητα) μπροστά στο αδηφάγο και οφθαλμολαγνικό τηλεοπτικό και διαδικτυακό κοινό. Είναι παρήγορο πως το 2002 στην Ελλάδα οι διαμαρτυρίες ότι τα τηλεοπτικά σκουπίδια διέφθειραν την κοινωνία και ιδίως τη νεολαία ήταν έντονη από πολλούς πνευματικούς ανθρώπους. Σε άλλες χώρες οι αντιδράσεις ήταν από ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Όμως, κατακρίνουμε υποκριτικά τους νέους που συμμετέχουν στα παιχνίδια αυτά, ενώ η ίδια η κοινωνία ανάγει το χρήμα σε υπέρτατη αξία. Επίσης, η ίδια η οικογένεια ``ευνουχίζει΄΄ τα παιδιά με αποτέλεσμα να αναζητούν απεγνωσμένα ανθρώπινη επικοινωνία, ερωτική σχέση και σεξ στο τηλεοπτικό παιχνίδι. Η συμμετοχή σε κάποιο παιχνίδι τύπου Μεγάλου Αδελφού δείχνει συνήθως φιλοχρηματία που οδηγεί στα πάντα (στο δημόσιο σεξ ή στριπτίζ) και ενίοτε σύμπλεγμα κατωτερότητας. Το χειρότερο όμως είναι ότι οι νέοι υποκρίνονται. Παίζουν τον ρόλο τους μπροστά στους γονείς τους (ίσως και να τους τιμωρούν υποσυνείδητα με τις μη πρέπουσες πράξεις τους) και στην κοινωνία της οποίας είναι εικόνα στην εικόνα...