ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Οι επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στην κοινωνία είναι πολυποίκιλες .Θα γίνει αναφορά σε κάθε τομέα του πολιτισμού ξεχωριστά. Αρχίζοντας από τα ναρκωτικά, έχουν ήδη παγκοσμιοποιηθεί. Οι έμποροι ναρκωτικών εκμεταλλεύονται κυρίως τα οικογενειακά προβλήματα των νεαρών. Τα ναρκωτικά έχουν βρεθεί παντού : στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις φυλακές, στο στρατό, στα κέντρα και στις κλινικές αποτοξίνωσης (!), στα κέντρα διασκέδασης, στα μπαρ και σε άλλα μέρη. Μάλιστα, τα ``βαποράκια΄΄ σου φέρνουν τα ναρκωτικά στο σπίτι, χωρίς να χρειαστεί να βγεις έξω. Σε κάποιες χώρες υπάρχουν εργοστάσια παραγωγής και επεξεργασίας ναρκωτικών – όπως στην Αλβανία, στα Σκόπια (λέγεται ότι υπάρχει εργοστάσιο παραγωγής ναρκωτικών που φυλάσσεται από τον στρατό) και (ίσως) στην Τουρκία. Το Αφγανιστάν έχει τεράστιες εκτάσεις καλλιέργειας παπαρούνας. Όπως θα δούμε με την Βακτριανή (έτσι λεγόταν το Αφγανιστάν στα ελληνιστικά χρόνια – όταν έφτασαν οι Έλληνες εκεί) παρακάτω, από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρχε στο Αφγανιστάν, ως ναρκωτικό, η παπαρούνα. Στην Κολομβία υπάρχουν μεγάλες φυτείες με χασίς και άλλα ναρκωτικά. Έτσι, εκατοντάδες οικογένειες ζουν από τις καλλιέργειες αυτές!

Ακόμα και στην Ελλάδα υπάρχουν εκτάσεις με δενδρύλλια ινδικής κάνναβης (Θεσσαλία, Κρήτη, Ηλεία, Λακωνία, Μεσσηνία) στα οποία η αστυνομία δεν τολμά να επέμβει. Όταν η αστυνομία προσπάθησε να κάνει έλεγχο για δενδρύλλια σε κάποιο χωριό της Κρήτης, τότε οι κάτοικοί του πήραν τα όπλα και τους έδιωξαν!!! Τα ναρκωτικά, είναι πιο σωστό να αποκαλούνται ψυχοτρόπες ουσίες. Δυστυχώς, αποχαυνώνουν το πιο ζωντανό μέρος της κοινωνίας : τη νεολαία. Φυσικά, το σύστημα διευκολύνεται όταν υπάρχει μια νεολαία που δεν αντιδρά, αλλά ζει στον κόσμο των παραισθήσεων και των ψευδαισθήσεων … Στην αρχαία Ελλάδα δινόταν τεράστια σημασία στην αγωγή και εκπαίδευση των νέων. Αντιθέτως το μοντέλο της παγκοσμιοποίησης θέλει τη νεολαία πλήρως αποχαυνωμένη, ώστε να μην αμφισβητεί τον φασισμό της εξουσίας .

Υπάρχουν ακόμα και μουσικοί στίχοι που αναφέρονται στα ναρκωτικά και υποβάλλουν τη νεολαία. Το σύστημα την δεκαετία του 1960 κατέπνιξε το κίνημα της νεολαίας ενάντια στο κατεστημένο, στα ναρκωτικά …Είναι γνωστή η μόδα των χίπις που κάπνιζαν χασίς ή μαριχουάνα. Και τα δύο έγιναν μόδα στα αμερικάνικα και άλλα πανεπιστήμια της Δύσης. Σήμερα η διακίνηση των ναρκωτικών γίνεται σε όλη την υφήλιο και μάλιστα λέγεται ότι γίνεται με την αρωγή των μυστικών υπηρεσιών. Αυτό που αξίζει να αναφερθεί είναι τα συνοδά αποτελέσματα των ναρκωτικών. Αυτά σχετίζονται με την τυφλή βία από τους τοξικομανείς – όντας σε σύνδρομο στέρησης ή υπό την επήρεια των ναρκωτικών, οι κλοπές που φτάνουν μέχρι και στις ανθρωποκτονίες για την εξασφάλιση χρημάτων για την δόση τους. Επίσης, δεν πρέπει να μας διαφεύγουν και τα τροχαία ή άλλα ατυχήματα από άτομα που είναι υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών. Πέρα από τα ναρκωτικά, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στον αλκοολισμό, που προκαλεί σχεδόν παρόμοια αποτελέσματα .

Παράλληλα με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, το σύστημα διαφθείρει την κοινωνία με τα κυκλώματα πορνείας και με τον τζόγο (καζίνο, ηλεκτρονικά παίγνια όπως κουλοχέρηδες και τζόγος από το διαδίκτυο με τη χρήση πιστωτικής κάρτας) που προκαλεί εθισμό. Η πορνεία γίνεται με την ανοχή των κρατικών υπηρεσιών που ενίοτε χρηματίζονται για την ανοχή τους αυτή. Επίσης, υπάρχουν αστυνομικοί και άλλοι ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί που συμμετέχουν στα κυκλώματα αυτά, αλλά και σε κυκλώματα ναρκωτικών. Οι κρατικοί λειτουργοί χρηματίζονται και από τον παράνομο τζόγο. Αλλά και από τον νόμιμο τζόγο το κράτος πλουτίζει με την φορολόγησή του. Το θέμα είναι ότι κάποιοι ``επιχειρηματίες΄΄ που ασχολούνται με τα ναρκωτικά, την πορνεία, τον παράνομο ή νόμιμο τζόγο και άλλες ``υγιείς΄΄ επιχειρηματικές δραστηριότητες έχουν επεκτείνει τα πλοκάμια τους και στην κυβερνητική εξουσία, μερικοί είναι ιδιοκτήτες ΜΜΕ και κάποιοι είναι χρηματοδότες πολιτικών.

Το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα είναι η κρίση του θεσμού της οικογενείας που σχετίζεται κυρίως με την ευκολία που διαλύονται οι οικογένειες, κάτι αδιανόητο για τις παλιές αυστηρές – κλειστές – κοινωνίες. Η κρίση αυτή σχετίζεται και με την αδιαφορία ή την καταπίεση των γονέων προς τα τέκνα τους. Σε ότι αφορά την αδιαφορία των γονέων προς τα παιδιά τους, αυτή είναι εξαιρετικά συνήθης, μιας και οι γονείς αφιερώνουν ελάχιστο χρόνο για να δουν και να ακούσουν τα προβλήματά τους … Τεραστία είναι και η ευθύνη της πολιτείας που δεν φρόντισε να δημιουργήσει γονείς γαλουχημένους με ηθικές και διανοητικές αρετές (κυρίως τις πρώτες). Έχουμε φτάσει σε σημείο οι άνθρωποι να αναβάλλουν την δημιουργία οικογένειας για το απώτερο μέλλον, προς χάριν της καριέρας τους... Αλλά και όταν κάνουν οικογένεια, πάλι η καριέρα υπερέχει …

Σε ό,τι αφορά τις μονογονεϊκές οικογένειες (παιδί ή παιδιά που ζουν με τον ένα τους γονέα), δυστυχώς τα παιδιά μεγαλώνουν με ψυχολογικά προβλήματα, αφού το οιδιπόδειο σύμπλεγμα παραμένει άλυτο (ακόμα και σε παιδιά που είναι έφηβοι όταν οι γονείς τους χωρίζουν). Άλλωστε, τα προβλήματα στην οικογένεια αρχίζουν όταν το παιδί είναι μικρό, πολλά χρόνια πριν το διαζύγιο (αν έλθει). Αλλά και η άποψη να μην χωρίζουν οι γονείς για το δήθεν καλό των παιδιών είναι ανόητη. Στις περισσότερες οικογένειες οι γονείς καταπιέζουν τα παιδιά τους, τα ``ευνουχίζουν΄΄. Συχνές είναι και οι περιπτώσεις σωματικής ή/και σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις τα παιδιά στιγματίζονται με ψυχολογικά προβλήματα τα οποία κουβαλούν σε όλη τους τη ζωή, ακόμα και αν κάνουν ψυχανάλυση. Τα ψυχολογικά αυτά προβλήματα ευθύνονται για όλα τα κοινωνικά προβλήματα : την βία, τα εγκλήματα, την πορνεία, τα ναρκωτικά, τον αλκοολισμό, την ομοφυλοφιλία, την ένταξη σε συμμορίες, την κρίση στην οικογένεια, τα σεξολογικά προβλήματα κτλ.

Στις δυτικές χώρες, ενώ στις αρχές του 20ου αιώνα στις οικογένειες υπήρχαν πολλά παιδιά, σήμερα η πλειοψηφία των οικογενειών έχει δύο παιδιά ή μόνον ένα παιδί – συνήθως καλομαθημένο. Από ψυχοδυναμικής άποψης, είναι τελείως λάθος οι γονείς να κάνουν μονάχα ένα παιδί, γιατί τα μοναχοπαίδια πάντα έχουν μια ιδιαίτερη ψυχολογία. Η κλασσική δικαιολογία στο ερώτημα γιατί οι γονείς κάνουν μόνο ένα παιδί, είναι ότι δεν έχουν λεφτά να αναθρέψουν παραπάνω από ένα παιδί. Δηλαδή ακόμα και τα παιδιά κοστολογούνται!!! Και όμως, στις φτωχές χώρες οι οικογένειες έχουν πολλά παιδιά, που φροντίζουν την οικονομία του οίκου και τους γονείς τους. Η μη γέννηση πολλών παιδιών στις χώρες της Δύσης έχει ως αποτέλεσμα ο πληθυσμός να έχει λιγότερους νέους. Δυστυχώς αυτό είναι πρόβλημα για την δημοκρατία, γιατί ο γηρασμένος πληθυσμός – με την οπισθοδρομική και αρτηριοσκληρωτική νοοτροπία του – καθορίζει την τύχη της χώρας. Επίσης, ευθύνεται για την αιμορραγία της οικονομίας του κράτους που δίνει τεράστια ποσά σε συντάξεις … Με την άνοδο του προσδόκιμου επιβιώσεως (29) στα 120 χρόνια το συνταξιοδοτικό και το ασφαλιστικό πρόβλημα θα γίνουν τεράστιος βραχνάς για τις οικονομίες των χωρών.

Στο θέμα της θρησκείας, η παγκοσμιοποίηση έχει ως στόχο την μείωση της δύναμης της εκκλησίας, ώστε να μην διεκδικεί μέρος από το κεφάλαιο. Άλλοτε η εκκλησία γίνεται μέρος του συστήματος το οποίο ευλογεί. Για παράδειγμα είναι γνωστή η τεράστια περιούσια της καθολικής εκκλησίας που έχει μετοχές σε τράπεζες. Ο περισσότερος κόσμος σήμερα είναι άθεος και οπαδός μόνον του ορθολογισμού. Είναι λυπηρό, ιδίως για τη νεολαία, να μην έχει κάποιο σταθερό σημείο αναφοράς, κάποιον θεό, που θα επικαλεστεί την βοήθειά του όταν την χρειαστεί … Εξάλλου, όλες οι θρησκείες αναφέρονται σε κανόνες ηθικής που προάγουν την κοινωνική αλληλεγγύη και αρμονία. Ο ισλαμισμός δεν αποτελεί εξαίρεση, παρόλο που πολλοί πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες παρερμηνεύουν τα λόγια του Κορανίου και φανατίζουν το λαό για να κάνουν ιερούς πολέμους …

Επίσης, όλες οι θρησκείες περιέχουν διδάγματα που εξυψώνουν τη ψυχή του ανθρώπου και τον κάνουν να ξεφεύγει από την υλική ζωη. Όπως έλεγε ο Πλάτων (21), η αναζήτηση του ``επέκεινα΄΄ οδηγεί στην θέαση (θέαση – θεός, ας σκεφτούμε τη συσχέτιση) του αγαθού, γεγονός που οδηγεί στην ευδαιμονία. Η παγκοσμιοποίηση τα γκρεμίζει όλα αυτά. Το 2000, η ``ευρωπαϊκοποίηση΄΄ – μεσώ του αρχηγείου της στις Βρυξέλες – αποφάσισε να βάλει την ελληνική κυβέρνηση να εναντιωθεί στην εκκλησία, με σκοπό τον αφελληνισμό και την αφαίρεση της θρησκείας από τους Έλληνες. Η θρησκεία, όμως, είναι χαρακτηριστικό του Έλληνα ο οποίος δεν θέλει (έστω και υποκριτικά) να την απεμπολήσει. Έτσι, τον Ιούνιο του 2001 περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες διαδήλωσαν στην Αθήνα ενάντια στον αφελληνισμό της χώρας.

Σε ό,τι αφορά τα ΜΜΕ, στο κεφαλαίο της ``αμερικανοποίησης΄΄ αναφέρθηκαν τα ριάλιτι σόου που διασύρουν ανθρώπους και προβάλλουν τη βία – λεκτική ή σωματική – και εκθέτουν την προσωπική ζωή ανθρώπων στο ηδονοβλεπτικό τηλεοπτικό κοινό. Πάντως, μέχρι και οι ειδήσεις της τηλεόρασης έχουν γίνει ριάλιτι σόου, αφού προβάλλουν εικόνες βίας που σοκάρουν και λεκτικές διαμάχες ανθρώπων στα τηλεοπτικά παράθυρα. Μάλιστα, σε κάποιες χώρες όπως στην Ρωσία και στις Σκανδιναβικές τις ειδήσεις ή το δελτίο καιρού παρουσίαζαν γυναίκες που έκαναν στριπτίζ μπροστά στο τηλεοπτικό κοινό!!!

Επίσης, τα ΜΜΕ, δικάζουν εκ των προτέρων κάποιον που κατηγορείται για αδίκημα, προτού δικαστεί και χωρίς να λάβουν υπόψιν αν είναι ψυχοπαθητικό άτομο (όπως οι βιαστές, οι παιδεραστές ,οι ηδονοβλεψίες, οι πυρομανείς και οι μη περιστασιακοί ναρκομανείς) ή αν ήταν ένα άτομο που είχε παραμεληθεί ή κακοποιηθεί από την οικογένειά του. Συνήθως τα άτομα με κάποια ψυχοπαθολογία όταν διαπράττουν κάποιο έγκλημα, τότε δικάζονται χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν, ούτε η ψυχοπαθολογία τους, ούτε η τυχόν κακή οικογενειακή τους ζωή που την επέτεινε. Τα ΜΜΕ έχουν φτάσει μέχρι και να χαρακτηρίζουν δημόσια άτομα που κατηγορούνται για κάποιο αδίκημα, πριν καν δικαστούν και χωρίς να γνωρίζουν τον ψυχικό τους κόσμο … Για παράδειγμα τους αποκαλούν κτήνη, τέρατα, κτλ. Ποίος είναι ο αναμάρτητος που κάνει αυτούς τους χαρακτηρισμούς;

Άλλο πρότυπο που παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, τα παιχνίδια ηλεκτρονικών υπολογιστών, τα περιοδικά και τον κινηματογράφο, είναι η βία. Η βία υπάρχει ακόμα και σε παιδικές εκπομπές της τηλεόρασης και σε παιδικά και νεανικά παιχνίδια ηλεκτρονικών υπολογιστών! Από τα τέλη του 20ου αιώνα η βία και το σεξ περνάνε ακόμα και στις αθώες ψυχές των μικρών παιδιών που τα βλέπουν στην τηλεόραση ή τον υπολογιστή που είναι εγκατεστημένα στο δωμάτιό τους (αυτό είναι απαράδεκτο) – αντικαθιστώντας τους αδιάφορους γονείς τους … Σε έρευνα της βρετανικής εταιρίας NOP family, το 2001, διαπιστώθηκε ότι το 75% των παιδιών στην Αγγλία, ηλικίας 7-16 ετών, μπαίνουν στο διαδίκτυο. Ακόμα και μικρά παιδιά έχουν ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε ιστοσελίδες του διαδικτύου που περιέχουν χυδαίο σεξ, πραγματικές φωτογραφίες σκοτωμένων ανθρώπων που σοκάρουν και παιχνίδια με απίστευτη βία.

Η βία εκφράζεται με την επιθετικότητα και, όπως αναφέρθηκε στο κεφάλαιο ``Οι ΗΠΑ σήμερα΄΄, εμφανίζεται παντού : στην σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση στην οικογένεια, στον βιασμό και στη σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών, στον αθλητισμό με τον χουλιγκανισμό και την βία μεταξύ αθλητών, στο σχολείο, στην επίλυση των διαφορών μεταξύ των ανθρώπων, στις συμμορίες στον δρόμο κτλ. Η βία διακρίνεται στη σωματική, τη λεκτική, τη σεξουαλική και την ψυχολογική. Μαζί με την βία ο καπιταλισμός προάγει την εγκληματικότητα, την πορνεία και γενικά την ανομία. Τεράστια ήταν η αύξηση της πορνείας στις πρώην κομμουνιστικές χώρες του Ανατολικού Μπλοκ οι οποίες, ξαφνικά και με ξένο δάκτυλο, πέρασαν από τον κομμουνισμό στον καπιταλισμό … Επιστρέφοντας στην βία, οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα αισθάνονται ανασφαλείς, μιας και η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί. Η εγκληματικότητα εκφράζεται μέσα από τις κλοπές, της ληστείες, τις ανθρωποκτονίες, τους βιασμούς κ.α. Είναι αδελφάκι της βίας, μιας και η εγκληματικότητα προϋποθέτει τη χρήση βίας.

Ενίοτε η βία μπορεί να είναι τυφλή σαν τα παιδία στις ΗΠΑ που στο παρελθόν με όπλα, που σχεδόν όλοι οι Αμερικανοί κατέχουν νόμιμα, σκόρπισαν τον θάνατο στο σχολείο τους. Σημειώνεται ότι οι μαθητές στα σχολεία των ΗΠΑ περνάνε από ανιχνευτή μετάλλων! Η βία υπάρχει, επίσης, και στις συμμορίες στον δρόμο στις οποίες συμμετέχουν και ανήλικοι. Τα μέλη αντιπάλων συμμοριών αλληλοσκοτώνονται με όπλα (μαχαίρια, πιστόλια), έρχονται στα χέρια μεταξύ τους και χτυπιούνται άσχημα, κλέβουν καταστήματα και ανυποψίαστους πολίτες. Αναφέρθηκε αλλού ότι ουκ ολίγοι έχουν πεθάνει από τα διασταυρούμενα πυρά συμμοριών ή από όπλα που κρατούσαν παιδιά μέλη συμμοριών. Η συμμορία αντικαθιστά την αδιάφορη ή βίαιη οικογένεια στο παιδί ή στον νέο, προσφέροντάς του την αίσθηση ασφάλειας… Στις ΗΠΑ είναι συχνά τα περιστατικά ανθρώπων που οπλισμένοι – σε κατάσταση αμόκ – έσπειραν τον θάνατο σε ανύποπτα θύματα. Το δυσάρεστο είναι πως τα περιστατικά αυτά αφορούν ανήλικους μαθητές που οπλισμένοι έπιασαν ομήρους τους συμμαθητές τους και σκόρπισαν τον θάνατο. Το 2002 περιστατικά σε σχολεία συνέβησαν στη Γερμανία δύο φορές (η δεύτερη ήταν αναίμακτη), καθώς και στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Η παγκοσμιοποίηση καλά βαδίζει…

Η βία βρίσκει την έκφρασή της με την ένταξη των νέων σε διάφορες ομάδες όπως είναι οι χούλιγκαν, οι ``αναρχικές΄΄ και οι ακροδεξιές ομάδες. Οι τελευταίες ξυλοκοπούν – συχνά μέχρι θανάτου – τους ξένους μετανάστες στους οποίους αποδίδουν όλα τα κακά της χώρας τους και κυρίως την ανεργία. Είναι γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση χρησιμοποίησε τους μετανάστες ως μέσον για να αλλοιώσει την πολιτιστική ιδιαιτερότητα των δυτικών κρατών. Για την πρόληψη της μετανάστευσης οι ΗΠΑ και οι άλλες πλούσιες χώρες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους φτωχούς λαούς με το να τους διαγράψουν τα χρέη τους και να τους βοηθήσουν οικονομικά .Όμως δεν το κάνουν αυτό με αποτέλεσμα στις δυτικές χώρες η μετανάστευση να γίνεται άκριτα και ανεξέλεγκτα. Έτσι δημιουργείται ο ρατσισμός που πάντοτε είναι η αντίδραση στην διαφορετικότητα : ομοφυλόφιλοι (σήμερα οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να δηλώσουν στην κοινωνία την ιδιαιτερότητά τους σαν την δήλωση των κομμουνιστών παλιότερα), τοξικομανείς, επαρχιώτες, πρώην φυλακισμένοι, ασθενείς με AIDS, διανοητικά ή σωματικά ανάπηροι, μελαψοί, είναι κάποια παραδείγματα κοινωνικών ομάδων που υφίστανται το ρατσισμό της κοινωνίας.

Ο ρατσισμός εκδηλώνεται στους ξένους άλλοτε αναίτια, μόνο και μόνο για βίαιη εκτόνωση, άλλοτε ως αποτέλεσμα άμυνας κατά της αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας. Για παράδειγμα στην Ελλάδα το 2001 υπήρχαν, σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, ένα εκατομμύριο μετανάστες τους οποίους το κράτος νομιμοποίησε. Υπάρχουν περιοχές στην Αθήνα όπου η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μετανάστες όπως και σχολεία στα οποία οι περισσότεροι μαθηταί είναι παιδία μεταναστών. Η αθρόα είσοδος μεταναστών στις εύπορες χώρες εξυπηρετεί την παγκοσμιοποίηση, αφενός με την εκμετάλλευση φτηνών εργατικών χεριών από τις εταιρίες και τα εργοστάσια και αφετέρου με την αλλοίωση της ταυτότητας των λαών. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ελλάδα. Η Ελλάδα ως το 1990 συνίστατο, ως φυλή, από Έλληνες. Με τις διαταγές του συστήματος, δηλαδή των ΗΠΑ και ευρωπαϊκής ένωσης, οι αμερικανόφιλοι Έλληνες πολιτικοί επέτρεψαν την είσοδο χιλιάδων μεταναστών στην Ελλάδα, αλλοιώνοντας την εθνική της ταυτότητα .Τελικά τους μετανάστες νομιμοποίησε το 2001 η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη. Στην Ελλάδα, σχεδόν καθημερινά, εισέρχονται δεκάδες Κούρδοι, Ιρακινοί, Ιρανοί και Αφγανοί σε αθλία κατάσταση, με σαπιοκάραβα από την θάλασσα του Αιγαίου .

Οι μετανάστες μετέφεραν στην Ελλάδα την εγκληματικότητα, ακόμα και με συμμορίες ανηλίκων. Έτσι οι ελληνικές φυλακές γέμισαν ξένους κρατουμένους – κυρίως Αλβανούς, ενώ πριν το 1991 (από το 1991 εισέρχονται οι Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα) η εγκληματικότητα στην Ελλάδα ήταν η χαμηλότερη στην Ευρώπη και οι Έλληνες δεν κλείδωναν καν τα σπίτια τους. Το 2001, το 40% (!) των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές ήταν Αλβανοί. Τελικά από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 χάθηκε η ασφάλεια στην Ελλάδα και τα περισσότερα νοικοκυριά προμηθεύτηκαν κλειδαριές ασφαλείας και συναγερμούς. Κάποιοι μετανάστες ``έπιασαν εργολαβία΄΄ στα κυκλώματα της νύκτας και έγιναν προστάτες καταστημάτων και σωματέμποροι, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπήρχαν και Έλληνες στον χώρο αυτό. Ακόμα και σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στην Αθήνα μεταξύ Ελλάδος και Αλβανίας, Αλβανοί ``φίλαθλοι΄΄ έκαψαν την ελληνική σημαία και ουδείς δεν ξέκανε τίποτα γι’ αυτό!!! Μάλλον κάτι έγινε : η αμερικανόφιλη κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη έστειλε οικονομική βοήθεια προς την Αλβανία!!! Οι ελληνικές κυβερνήσεις – αν εξαιρέσουμε (ίσως) τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου – από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ήταν υποχείρια των ΗΠΑ. Δεν έκαναν τίποτα να προλάβουν αυτά τα προβλήματα .

Στους μετανάστες αναφέρθηκε ως παράδειγμα η Ελλάδα, μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων στην οποία ζούσαν το 2001 ένα εκατομμύριο μετανάστες. Σε κάποια χρόνια, όπως στις μεγάλες χώρες της Δύσης, η γλώσσα, η θρησκεία, οι παραδόσεις, τα έθιμα και γενικά ο πολιτισμός της Ελλάδος θα αφομοιωθεί σε ένα πολυπολιτισμικό κράτος, σαν τις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γαλλία, τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Γερμανία .Το ίδιο θα γίνει στα περισσότερα κράτη της γης. Το σκεπτικό του γράφοντος είναι ότι θα έπρεπε κάθε χώρα να επιτρέπει την είσοδο περιορισμένου αριθμού μεταναστών και να χορηγεί οικονομική βοήθεια στα φτωχά κράτη. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος αλλοίωσης της πολιτιστικής της ταυτότητας και η μετατροπή της σε ένα κράτος σαν τις ΗΠΑ στις οποίες βασιλεύουν η βία, οι συμμορίες, ο ρατσισμός και άλλα ``αγαθά΄΄ της πολυπολιτισμικότητας. Είναι γεγονός ότι η πολυπολιτισμικότητα αυτή αφαιρεί κάθε κοινό στοιχείο αναφοράς από τους πολίτες και αλλοιώνει το συλλογικό ασυνείδητο και τις παραδόσεις του λαών .

Η μόνη πρόληψη του ρατσισμού είναι η ελεγχόμενη είσοδος μεταναστών και η οικονομική βοήθεια προς τις χώρες του Τρίτου κόσμου. Δεν είναι λύση ο Τρίτος Κόσμος να μετακομίσει στον Δυτικό κόσμο!!! Άλλωστε, ο συγγραφέας προτείνει τον αγώνα ως λύση. Στα τριτοκοσμικά κράτη και γενικά στα φτωχά κράτη, οι Μεγάλες Δυνάμεις εγκαθιστούν μοναρχίες, εκμεταλλεύονται τις πλουτοπαραγωγικές τους πηγές και δημιουργούν πολέμους για να πουλήσουν όπλα εκμεταλλευόμενοι τον θρησκευτικό φανατισμό ή τον ιμπεριαλισμό κάποιων κρατών. Αν οι πολίτες των τριτοκοσμικών κρατών που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα δεν αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους, τότε τα καραβάνια των μεταναστών και οι πόλεμοι θα συνεχίζονται. Η αλόγιστη είσοδος μεταναστών οδηγεί σε πολλά προβλήματα. Καθημερινά είναι τα φαινόμενα βίας κατά των μεταναστών που συμβαίνουν στην – αμετανόητη σχετικά με το θέμα αυτό (βλ. νεοναζί) – Γερμανία, στην Αγγλία όπου τον Ιούνιο του 2001 ξέσπασαν βίαιες ταραχές των Λεύκων εναντίον των Ασιατών στο Μπράντφορντ, στις ΗΠΑ και γενικά σε όλες τις δυτικές χώρες. Οι ρατσιστές κατηγορούν τους αλλοδαπούς ότι τους παίρνουν τις δουλειές. Αυτό είναι μόνο εν μέρει σωστό. Η ανεργία είναι γενική και αφορά και τα επαγγέλματα που απαιτούν πανεπιστημιακό πτυχίο το οποίο ο μετανάστες από τις φτωχές χώρες δεν διαθέτουν …

Ο κόσμος που αντιδρά στους μετανάστες δεν καταλαβαίνει πως η ρίζα της ανεργίας είναι ο καπιταλισμός ο οποίος από την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης χρησιμοποιεί την τεχνολογία και χρειάζεται λιγότερα εργατικά χέρα. Η άνοδος του προσδόκιμου επιβιώσεως (29) οδήγησε στον υπερπληθυσμό που επέτεινε το πρόβλημα της ανεργίας, για παράδειγμα για 10 θέσεις εργασίας παρουσιάζονται 600 υποψήφιοι! Από την άλλη μεριά, στην οικονομία κυριαρχούν οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες και βιομηχανίες που επειδή είναι ιδιωτικές μπορούν να αξιώνουν πρότυπα υπερανθρώπου στο βιογραφικό των αιτούντων για τις θέσεις εργασίας σε αυτές. Αλλά και οι προσλήψεις δεν οδηγούν στην ασφάλεια της μόνιμης εργασίας, μιας και οι ιδιωτικές εταιρίες απολύουν όποτε επιθυμούν χιλιάδες υπαλλήλους τους. Αυτή είναι η αιτία της ανεργίας που προάγει τον ρατσισμό. Άλλωστε, αυτός με τα δέκα πτυχία που δεν βρίσκει εργασία θα αναγκαστεί να στραφεί σε ``κατώτερες΄΄ δουλειές στις οποίες, όμως, αγωνίζονται και οι μετανάστες για το μεροκάματο που θα τους προσφέρει ένα πιάτο φαγητό …

Το φαινόμενο του ρατσισμού είναι ιδιαίτερα έντονο στην Ευρώπη στην οποία άνθρωποι από φτωχές χώρες μεταναστεύουν για να ζήσουν μια καλύτερη ζωη. Το ότι ,όμως, συμβαίνει στην Γερμανία δείχνει πως κάποιοι πολίτες της δεν διδάχθηκαν τίποτα από το ολοκαύτωμα και τις φρικαλεότητες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου (προϊόν της θεωρίας περί αρίας φυλής) με 67 εκατομμύρια νεκρούς, το οποίο αναμφισβήτητα, μαζί με τους δύο βομβαρδισμούς – με ατομική βόμβα – στην Ιαπωνία και την εξόντωση χιλιάδων αμάχων στη Χιροσίμα (στις 6 Αυγούστου του 1945, με 150000 νεκρούς αμάχους πολίτες) και στο Ναγκασάκι (9 Αυγούστου 1945, με 40000 νεκρούς αμάχους πολίτες) από τις ΗΠΑ, καθώς και τα εγκλήματα των Άγγλων πρώην κοσμοκρατόρων από την Χιλή (εκεί χιλιάδες εργάτες – δούλοι εξόρυξαν όλο το αλάτι της Χιλής) ως τις Ινδίες, θα χαρακτηρίζαμε ως τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρώπινης ιστορίας .

Επί τη ευκαιρία οι Άγγλοι παρά τις απίστευτες κτηνωδίες που διέπραξαν στις αποικίες τους και σε διαφόρους πολέμους (όπως με τους Γάλλους) και σήμερα συμπράττουν στα εγκλήματα των ΗΠΑ (τις ΗΠΑ αποίκισαν μεταξύ των άλλων και οι Άγγλοι και προέβησαν και εκεί σε απίστευτα εγκλήματα), επαίρονται σήμερα ότι είναι φιλόζωοι. Και όμως, η Αγγλία είναι πρώτη στην ευθανασία ζώων. Επίσης, αν κάποιος ταξιδέψει ή μεταναστεύσει στην Αγγλία και θελήσει να πάρει μαζί του το κατοικίδιο ζώο του, τότε η αγγλική κυβέρνηση επιβάλλει στο ζώο πολύμηνη καραντίνα. Τι να την κάνεις, όμως, την φιλοζωία όταν αδιαφορείς για τους χιλιάδες ανθρώπους που πεθαίνουν από την πείνα ή από τους πολέμους, για τους αστέγους, για την νεολαία που εθίζεται στο έρεβος των ναρκωτικών και του αλκοολισμού και γενικά αδιαφορείς για τους ανθρώπους και γίνεσαι πιο κτήνος από τα δύστυχα ζώα τα οποία το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, με την καταστροφή του περιβάλλοντος, έχει οδηγήσει στον αφανισμό;

Στον τομέα του αθλητισμού τα πάντα έχουν εμπορευματικοποιηθεί .Οι αθλητικοί αγώνες έχουν γίνει θέαμα που αποδίδει εκατομμύρια στα τηλεοπτικά κανάλια που τους προβάλλουν, στους χορηγούς (αγγλιστί : σπόνσορες) και στις διαφημιστικές εταιρίες που προβάλλονται από την τηλεόραση και από τους ίδιους τους αθλητές. Γενικά ο αθλητισμός, μαζί με την τηλεόραση, τα περιοδικά και τον κινηματογράφο, θα λέγαμε ότι είναι το όπιο του λαού, παραφράζοντας την γνωστή φράση του Καρλ Μαρξ ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Σήμερα η θρησκεία δεν πουλάει. Ο αθλητισμός όμως πουλάει και ο Έλληνας συγγραφέας Κορνήλιος Καστοριάδης έλεγε το 1984 ότι η Βραζιλία χαρακτηρίζεται από 3 λέξεις : ποδόσφαιρο, σάμπα και μακούμπα (μαύρη μαγεία). Εγώ θα προσέθετα και τους ανήλικους παρίες που είναι μέλη συμμοριών ή εκπορνεύονται ή απλώς είναι άστεγοι. Επί τη ευκαιρία, όπως έχει καταγγελθεί, το κράτος τους σκοτώνει για να τους ξεφορτωθεί! Στην Βραζιλία και στην Αργεντινή υπήρξαν άτομα που αυτοκτόνησαν έπειτα από ήττα της ομάδος τους!!! Αυτή είναι η αξία που δίνουν ορισμένοι στον εαυτό τους … Όπως προαναφέρθηκε, οι αθλητές είναι ζωντανές διαφημίσεις εταιριών που τους σπονσοράρουν με τις επιγραφές των ρούχων τους. Οι μεγάλοι αθλητές συμμετέχουν σε διαφημίσεις κερδίζοντας τεράστια ποσά.

Από τις ΗΠΑ του υπεράνθρωπου ξεκίνησε η λογική του αθλητή – νικητή. Έτσι, δεν δίδεται καμία σημασία στην συμμετοχή σε κάποιο αθλητικό γεγονός, αλλά η νίκη. Άλλωστε, η νίκη αποφέρει στον αθλητή μυθικά κέρδη που ο περισσότερος κόσμος τα βλέπει μόνον στα όνειρά του .Ο αθλητισμός έχει καταντήσει πρωταθλητισμός και οι αθλητές …επαγγελματίες! Η εμπορευματοποίηση του αθλητισμού ξεκίνησε κυρίως στα ρωμαϊκά χρόνια στα οποία εμφανίζονται οι επαγγελματίες αθλητές! Από τα μέσα του 20ου αιώνα οι αθλητές προπονούνται σε σύγχρονα αθλητικά κέντρα με ένα επιτελείο επιστημόνων όπως γυμναστές, ψυχολόγοι, διαιτολόγοι, αθλητίατροι, φυσιοθεραπευτές κτλ. Επίσης έχουν στην διάθεσή τους σύγχρονα μηχανήματα προπόνησης όπως τα εργομετρικά. Γενικά ο αθλητισμός σήμερα είναι επιστήμη. Οι αθλητές, όμως, γίνονται ντοπαρισμένα άλογα. Για παράδειγμα στην Ελλάδα, που έχει από τους καλύτερους αθλητές στον κόσμο, γνώρισα αθλητές που προπονούνταν όλη τη μέρα και έτρωγαν βάση διαιτολογίου, αποφεύγοντας κάθε κατάχρηση και μονοδρομώντας τον χρόνο τους μόνο στον αθλητισμό, αντί για παράδειγμα να διασκεδάζουν στον (ανύπαρκτο) ελεύθερο χρόνο τους όπως οι συνομήλικοί τους .

Το χειρότερο είναι ότι πολλοί αθλητές χρησιμοποιούν αναβολικές ουσίες που είναι δύσκολο να ανιχνευτούν με τους συνήθεις εργαστηριακούς ελέγχους. Το σίγουρο είναι ότι παίρνουν αμινοξέα και άλλες ουσίες που διαταράσσουν το ισοζύγιο του αζώτου στον οργανισμό τους και εκθέτουν τον εαυτό τους σε ηπατικές και εγκεφαλικές διαταραχές, καθώς και σε διαταραχές του ασβεστίου .Τα αναβολικά προκαλούν υπερχολιστεριναιμία που μπορεί να καταλήξει ως και σε έμφραγμα, ενώ τα διεγερτικά μπορούν να προκαλέσουν μέχρι και αρρυθμίες .Τέτοιες ουσίες παίρνουν πολλοί νέοι που πηγαίνουν στα γυμναστήρια για να αποκτήσουν γρήγορα όγκο και να φαίνονται σωματώδεις. Ειπώθηκε ότι το κίνητρο του σημερινού νέου για να γυμναστεί είναι – συνήθως υποσυνείδητα – οι εικόνες των καλλίγραμμων αθλητών που προβάλλονται από τα ΜΜΕ, τον κινηματογράφο, το διαδίκτυο και τα περιοδικά. Όμως ο σημερινός νέος δεν έχει ως σκοπό την απόκτηση του κάλλους, της ομορφιάς, μέσα από τη γυμναστική. Σκοπός του είναι να επιδειχθεί στους άλλους.

Ο εγωισμός και ο ναρκισσισμός φαίνεται και από τα σύγχρονα γυμναστήρια που είναι γεμάτα με καθρέπτες στους οποίους οι νέοι συνεχώς κοιτούν ναρκισσιστικά το σώμα τους. Οι γυμναστές λένε ότι έχουν τους καθρέπτες για να γίνεται σωστά η άσκηση από τον αθλητή. Όμως, στην αρχαία Ελλάδα που δεν υπήρχαν στα γυμνάσια (γυμναστήρια) καθρέπτες ,οι Έλληνες νέοι είχαν τέλεια σώματα, παρόλο που δεν είχαν τα σύγχρονα μηχανήματα γυμναστικής. Επίσης, τα γυμναστήρια σήμερα είναι μεικτά, δηλαδή αθλούνται άνδρες και γυναίκες μαζί. Στην αρχαία Ελλάδα τα αγόρια γυμνάζονταν μόνα τους γυμνά, πάντα υπό την επιτήρηση των παιδαγωγών, στα δημόσια γυμνάσια και τις παλαίστρες. Επιπρόσθετα γυμνάζονταν υπό τους αρμονικούς και χαλαρωτικούς ήχους αυλών που έπαιζαν αυλητές. Στα σημερινά γυμναστήρια η δυνατή μουσική τα κάνει να μοιάζουν με κέντρα διασκέδασης...

Σε αντίθεση με την αρχαία Ελλάδα, σήμερα τα ΜΜΕ, ο κινηματογράφος, τα περιοδικά και το διαδίκτυο προβάλλουν το τέλειο σώμα και στα δύο φυλά. Το πρότυπο του ανδρικού σώματος είναι χωρίς τρίχες και καλλίγραμμο. Το δε γυναικείο πρότυπο περιλαμβάνει το ψηλόλιγνο μοντέλο που οδηγεί χιλιάδες κορίτσια και γυναίκες στη νευρική ανορεξία (δηλαδή στη νεύρωση) για να το αποκτήσουν. Τα εξιδανικευμένα σώματα έχουν οδηγήσει και τα δυο φυλά στα γυμναστήρια, στα ινστιτούτα ομορφιάς, τα κέντρα αδυνατίσματος και τους πλαστικούς χειρούργους. Παράλληλα, έχουν καταστήσει τα δυο φυλά διστακτικά στην επιλογή του συντρόφου που πρέπει να είναι υπεράνθρωπος για να ικανοποιεί τα πρότυπα που προβάλλουν τα μέσα πνευματικού ευνουχισμού. Ο σκοπός των ανθρώπων που αγωνίζονται στα γυμναστήρια, στα ινστιτούτα καλλονής, στους πλαστικούς χειρούργους και στους αισθητικούς, για να αποκτήσουν το σώμα του υπερανθρώπου που προβάλλεται, δεν σχετίζεται με το αρχαιοελληνικό κάλλος του σώματος, που συνδυαζόταν με το κάλλος του πνεύματος. Κίνητρο των ανθρώπων που θέλουν να έχουν το τέλειο σώμα είναι κυρίως η επίδειξη του στους άλλους και η προσέλκυση του αντιθέτου φύλου...

Στον τομέα της παιδείας και της εκπαίδευσης, όπως προαναφέρθηκε, οι μοναδικές άξιες που προβάλλονται είναι η τριλογία : λεφτά, καριέρα, υλικά αγαθά. Οι νέοι δεν γαλουχούνται τις ηθικές αρετές στα σχολεία, μιας και ο σκοπός των μαθητών της βασικής εκπαίδευσης είναι να αποκτήσουν τους καλύτερους βαθμούς, ώστε να μπουν σε κάποιο πανεπιστήμιο. Δηλαδή το κίνητρο του νέου δεν είναι η απόκτηση της ηθικής και διανοητικής αρετής, αλλά μέσω της βαθμοθηρίας, η είσοδος στο πανεπιστήμιο το οποίο είναι το απαραίτητο μέσον για να αποκτήσει ένα πτυχίο, να βρει δουλεία και να κερδίσει πολλά λεφτά. Άρα, ο σκοπός της εκπαίδευσης, από μεριά του κράτους, είναι η στελέχωσή του με επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό και από μεριά του νέου είναι η απόκτηση χρημάτων από κάποια προσοδοφόρα εργασία .

Η εκπαίδευσης υπηρετεί το σύστημα και στις περισσότερες χώρες έχει ιδιωτικοποιηθεί και εμπορευματοποιηθεί – στις ανώτερες βαθμίδες της. Έτσι, χώρες όπως η Αγγλία, η Ιταλία και οι ΗΠΑ, πλουτίζουν με τους αλλοδαπούς φοιτητές στα πανεπιστήμια – επιχειρήσεις. Τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια αναγκάζουν τους φοιτητές, αντί να μελετούν, να εργάζονται ως σερβιτόροι για να βοηθήσουν την οικογένειά τους στην καταβολή των διδάκτρων και των εξόδων τους (βιβλία, διατροφή, καθημερινές ανάγκες). Όσο για την οικονομική δυσπραγία της οικογενείας, αυτή είναι ευνόητη. Στην Ελλάδα η εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της είναι (για την ώρα) δωρεάν. Είναι χωρίς δίδακτρα και με δωρεάν χορήγηση πανάκριβων βιβλίων. Αυτά δεν ισχύουν σε άλλες χώρες. Και όμως το πανεπιστήμιο είναι χώρος πνευματικών ζυμώσεων και η εμπορευματικοποίησή του είναι μέγιστος κίνδυνος για την δημοκρατία, μιας και γίνεται προνόμιο των ολίγων που διαθέτουν χρήματα για τα δίδακτρα, την αγορά βιβλίων και την διαμονή τους. Το ετήσιο κόστος ενός αλλοδαπού φοιτητή που σπουδάζει σε κάποιο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ ξεκινά από τα 8800 ευρώ και φτάνει ως και τα 14670 με 17600 ευρώ!!!

Το αποτέλεσμα της μη ολιστικής εκπαίδευσης είναι οι νέοι να έχουν ελλιπείς γενικές γνώσεις και να είναι μονοδιάστατα – μονομερώς καταρτισμένοι σε κάποια συγκεκριμένη ειδικότητα. Επίσης, αδιαφορούν για τα κοινά (δηλαδή για την πολιτική) και οι περισσότεροι νέοι είναι ανημέρωτοι για την ιστορία της χώρας τους και την παγκόσμια ιστορία. Επιπρόσθετα, ελάχιστοι νέοι διαβάζουν κάποια εφημερίδα για την πολιτική και γενικότερη ενημέρωσή τους. Και όμως αυτοί οι νέοι με την ψήφο τους, όταν ενηλικιωθούν, θα κληθούν να αποφασίσουν για την τύχη της χώρας. Το σύστημα καθιστώντας τους λειτουργικά αναλφάβητους (είναι αυτοί που γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή, αλλά δεν μπορούν να ασχοληθούν με κάτι βαθύτερο) μπορεί να τους χειραγωγεί, να τους αποχαυνώνει (με την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, τα περιοδικά και τους υπολογιστές) και να τους κάνει πλύση εγκέφαλου. Ελάχιστοι νέοι διαβάζουν σήμερα κάποιο βιβλίο και ιδιαίτερα κάποιο δοκίμιο ή κάποια φιλοσοφική ανάλυση, πέρα από τα ανόητα ερωτικά και σκανδαλοθηρικά βιβλία που απευθύνονται στους ανεκπλήρωτους πόθους και τα κατώτερα ένστικτα των αναγνωστών. Έτσι, οι νέοι παρόλο που έχουν κάποιες γνώσεις, εντούτοις δεν έχουν τη γνώση της άγνοιάς τους – όπως έλεγε ο Σωκράτης (20)!

Στον τομέα της ηθικής, ήδη αναφέρθηκε πριν ότι η εκπαίδευση και η οικογένεια προσφέρουν μόνον υλικές άξιες στη ψυχή των νέων, αντί να τους εμφυσήσουν την ηθική αρετή. Στο σημείο της ηθικής κρίσης εντάσσεται και η κρίση των σχέσεων των δυο φύλων. Έτσι, η σύγχρονη εμπορευματοποιημένη επιστήμη βρήκε ως λύση την τεχνητή γονιμοποίηση η οποία στο τέλος θα αντικαταστήσει την ερωτική επαφή … Πολλοί άνθρωποι, ακόμα και αν ζουν μόνοι, επισκέπτονται τα κέντρα γονιμότητας (παλιά λεγόντουσαν υπογονιμότητας). Εκεί διαλέγουν το ιδανικό παιδί – υπεράνθρωπο που προτιμούν, ανάλογα με το σπέρμα του δοτή ή το ωάριο της δότριας. Μάλιστα, σε καρτέλες αναφέρονται τα χαρακτηριστικά του δοτή ή δότριας τα οποία θα κληρονομήσει το παιδί. Έτσι, (ιδίως στις ΗΠΑ) αναγράφεται για παράδειγμα ότι ο δείνα δοτής είναι έξυπνος, ψηλός, ξανθός, γαλανομάτης, με βαθμό πτυχίου άριστα ή ότι η δείνα δότρια είναι ξανθιά, μοντέλο κτλ .

Το παιδί μπορεί να γεννηθεί με τεχνητή γονιμοποίηση από ζευγάρι με προβλήματα υπογονιμότητας και μελλοντικά ακόμα και από άτομα που ζουν μόνα τους. Αν είναι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, τότε το παιδί μπορεί να γεννηθεί από μια ``δότρια μήτρα΄΄, δηλαδή από μια γυναίκα που έναντι αμοιβής θα δεχθεί να γεννήσει το γονιμοποιημένο ωάριο και να το παραδώσει στον ενδιαφερόμενο! Το σπέρμα ή το ωάριο μπορεί να ανήκουν στον ενδιαφερόμενο ιδιώτη ή σε κάποιον από το ενδιαφερόμενο ζευγάρι, όμως στο μέλλον μπορεί να είναι εξ ολόκληρου ξένα και να γίνεται επιλογή παιδιών – υπερανθρώπων, κατά παραγγελίαν! Στο τελευταίο θα συμβάλλει και η ανήθικη γενετική μηχανική με παρεμβάσεις στα γονίδια. Ήδη μέθοδοι όπως η επιλογή φύλου και η κλωνοποίηση (το σωστό είναι ``κλωνισμός΄΄) είναι πραγματικότητα .

Αξίζει να αναφερθεί και ένα παράδειγμα που εγείρει ηθικά διλήμματα. Στις 22 Ιουνίου του 2001 αναφέρθηκε στις γαλλικές εφημερίδες ότι η 62 ετών Γαλλίδα χήρα Ζανίν γέννησε σε κλινική της Γαλλίας, στις 14 Μάη του ιδίου έτους, ένα αγόρι, έπειτα από τεχνητή γονιμοποίηση σε κλινική του Λος Άντζελες, με σπέρμα του αδελφού της και ωάριο κάποιας άλλης γυναίκας!!! Ο αδελφός της Ρομπέρτ ήταν τυφλός και παράλυτος, έπειτα από απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε το 1992 .Το σπέρμα του αδελφού της χρησιμοποιήθηκε και για τη σύλληψη δεύτερου παιδιού. Ήταν ένα κοριτσάκι που γεννήθηκε στα τέλη Μάη από την ίδια δότρια ωαρίου η οποία το κυοφόρησε. Η Ζανίν εξαπάτησε τον γυναικολόγο της λέγοντάς του ότι το σπέρμα ήταν του ανδρός της. Όμως ήταν χήρα και το σπέρμα ήταν του αδελφού της! Ο γιατρός, δόκτορας κλινικής του Λος Άντζελες, δήλωσε στην τηλεόραση ότι δεν θα είχε κανέναν ενδοιασμό να επαναλάβει την πράξη αυτή, δηλαδή να επιτρέψει να κάνει μια γυναίκα παιδί με τεχνητή γονιμοποίηση με το ωάριο άλλης γυναίκας και το σπέρμα του αδελφού της!!! Τα δυο μωρά, που έχουν διαφορετική υπηκοότητα, μετά τη γέννησή τους εγκαταστάθηκαν στην πόλη Φρεζέ της νότιας Γαλλίας, μαζί με τη Ζανίν, τον ανάπηρο αδελφό της και την 80 ετών μητέρα τους. Ελέχθη ότι η Ζανίν τα έκανε όλα αυτά για να αποκτήσει κληρονόμους για την τεράστια περιούσια της μητέρας της .

Συνεχίζοντας στον τομέα της ηθικής, έχουν αλλάξει και οι συνήθειες που επιβάλλουν το αρσενικό να κυνηγά το θηλυκό! Ήδη από τα τέλη του 20ου αιώνα στις δυτικές χώρες παρατηρείται το ευτράπελο φαινόμενο οι γυναίκες να ``κάνουν καμάκι΄΄ και να φλερτάρουν τους άνδρες! Η αιτία του γελοίου και ευνουχιστικού αυτού φαινομένου είναι ο εγωισμός και τον δύο φύλων που είναι αποτέλεσμα του ατομισμού και του ωφελιμισμού που προσφέρει ως μοναδικές άξιες το σύστημα. Για την ίδια αιτία έχει χαθεί και η πραγματική φίλια. Σχετικά με την κρίση των σχέσεων και τα δυο φύλα κοιτούν μόνο το προσωπικό τους συμφέρον και δεν έχουν ούτε τον χρόνο (τον κλέβει όλον το κυνήγι του χρήματος), ούτε την διάθεση να θυσιάσουν τον εγωισμό τους και να δοθούν ανιδιοτελώς σε έναν ερωτικό δεσμό. Προέχουν και για τα δύο φύλα η καριέρα και η οικονομική ανέλιξη. Σε ό,τι αφορά την δημιουργία οικογένειας και την τεκνοποίηση, αυτή σε λίγο θα μεταφερθεί στην περίοδο λίγο πριν την κλιμακτήριο για τη γυναίκα …

Η γυναίκα από αρχαιοτάτων χρόνων ζούσε με υπομονή στην οικογένεια, φροντίζοντας τα παιδιά και το νοικοκυριό της, ενώ η ανύπαντρη και η διαζευγμένη γυναίκα ήταν κοινωνικά στιγματισμένες και δυστυχισμένες .Όμως, από τα τέλη του 20ου αιώνα στις περισσότερες χώρες η γυναίκα, χωρίς την αποδοκιμασία της κοινωνίας, είναι ελεύθερη να παίρνει διαζύγιο γκρεμίζοντας την οικογένειά της, είναι ελεύθερη να εμπλέκεται σε δικαστικές διαμάχες με τον σύζυγό της μετά το διαζύγιο και να χρησιμοποιεί τα παιδία της ως μπαλάκι, είναι ελεύθερη να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της για την καριέρα της αδιαφορώντας για την οικογένειά της και είναι ελεύθερη προς χάριν της καριέρας της να αναβάλλει την δημιουργία οικογένειας για πολλά χρόνια. Από αρχαιοτάτων, πάλι, χρόνων ο άνδρας έκανε το πρώτο βήμα, φλέρταρε και κατακτούσε τη γυναίκα. Από τα τέλη του 20ου αιώνα η γυναίκα, με την άνεσή της, απορρίπτει το φλερτ του άνδρα – κάτι που είναι πολύ ``ευνουχιστικό΄΄ γι’ αυτόν – και πλέον αυτή κάνει το πρώτο βήμα και φλερτάρει τον άνδρα! Όλα αυτά είναι παραδείγματα μιας ξαφνικής αλλαγής των ηθών που έγινε τις 3 τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα και που άρχισε με το ξαφνικό γκρέμισμα πανάρχαιων ηθικών άξιων και παραδόσεων, χωρίς να χτιστεί κάτι καλύτερο στην θέση τους. Από το πρότυπο της καταπιεσμένης γυναίκας – συζύγου – μητέρας – νοικοκυράς, καταλήξαμε στο πρότυπο της ``γυναίκας Εγώ΄΄ που δρα ατομιστικά, ωφελιμιστικά και εγωιστικά, αδιαφορώντας συχνά τόσο για τον άνδρα της, όσο και για τα παιδία της .

Σχετικά με την ψυχαγωγία, ουσιαστικά σήμερα έχει αντικατασταθεί από την διασκέδαση που ετυμολογικά σημαίνει διασκορπισμός του νου και δεν (προ)άγει την ψυχή όπως η ψυχαγωγία. Η διασκέδαση των νέων από την δεκαετία του 1980 γίνεται κάτω από τα έντονα φωτορυθμικά και τους ήχους εκκωφαντικής μουσικής των σκοτεινών κλαμπ στα οποία γίνεται και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο τόπος που διασκεδάζουν οι νέοι είναι εντελώς ακατάλληλος για γνωριμίες και σύναψη ερωτικής σχέσης μεταξύ ανδρών και γυναικών. Η εκκωφαντική μουσική, όμως, είναι και αίτιο και αποτέλεσμα της κρίσης των σχέσεων μεταξύ των δυο φύλων. Αυτό γιατί και να μην υπήρχε η εκκωφαντική μουσική το αγόρι φοβάται να κυνηγήσει ερωτικά το κορίτσι για τον λόγο ότι αυτή ίσως τον απορρίψει … Και πραγματικά ο ``φθόνος του πέους΄΄ (βλ. Φρόιντ) κάνει τις γυναίκες σήμερα να απορρίπτουν με βάναυσο τρόπο τους άνδρες, κάτι αδιανόητο για παλαιότερες εποχές. Το εξωφρενικό είναι ότι στις ΗΠΑ, στον Καναδά και γενικά σε όλες τις δυτικές χώρες αν κάποιος άνδρας φλερτάρει μια γυναίκα, μπορεί να καταλήξει στην φυλακή για σεξουαλική παρενόχληση ή δήθεν βιασμό!!! Αν κάποιος άνδρας κάνει έρωτα με ανήλικη γυναίκα μπορεί να φυλακιστεί για βιασμό ανηλίκου!!!

Και όμως, δεν υπάρχει αντίστοιχος νόμος για βιασμούς ανδρών! Στην Αγγλία δεκάδες άνδρες κακοποιούνται από τις γυναίκες τους! Επίσης, έχουν αναφερθεί περιστατικά στα οποία γυναίκες έδεσαν νεαρά αγόρια και τα βίασαν!!! Υπάρχει ένα φαύλος κύκλος που το σύστημα ενισχύει. Το τελικό αποτέλεσμα είναι οι νέοι να στέλνουν φωτογραφίες (συχνά γυμνές) και τα στοιχεία τους (αναλογίες και τα τοιαύτα) στο διαδίκτυο, σε ειδικές ιστοσελίδες που λειτουργούν σαν γραφεία συνοικεσίων! Δηλαδή κάποιος που ενδιαφέρεται να αποκτήσει ταίρι, απευθύνεται στις σελίδες αυτές στις οποίες διαλέγει – σαν προϊόν Σούπερ Μάρκετ – το άτομο που τον ενδιαφέρει! Σήμερα υπάρχει και ειδική υπηρεσία στην κινητή τηλεφωνία που με την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ δύο κινητών τηλεφώνων, ένας άνδρας και μια γυναίκα μπορούν να γνωριστούν. Δηλαδή προξενιό με κινητή τηλεφωνία! Τα κανάλια συζητήσεων του διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας έχουν αντικαταστήσει και την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Δυστυχώς, οι παραπάνω απροσωποποιημένες συζητήσεις έχουν αντικαταστήσει την πραγματική φιλία που και αυτή σήμερα είναι ``είδος υπό εξαφάνιση΄΄. Δηλαδή, ακόμα και η ``φιλία΄΄ βασίζεται σε χρησιμοθηρικά και ωφελιμιστικά κριτήρια.

Η ανεπανάληπτη – μέχρι αυτοθυσίας – φιλία του αρχαίου Έλληνα πυθαγορείου φιλοσόφου Δάμωνος, προς τον αδελφικό του φίλο Φιντία, φαντάζει σήμερα ως μια ρομαντική ξεχασμένη ιστορία …Ο Δάμων και ο Φιντίας ήταν Έλληνες πυθαγόρειοι φιλόσοφοι του 4ου αιώνα π.Χ. που έζησαν στις Συρακούσες (αποικία της Κορίνθου), επί τυραννίας του Διονυσίου του νεοτέρου. Ο Δάμων και ο Φιντίας ήταν επιστήθιοι φίλοι. Όταν ο Φιντίας κατηγορήθηκε από τον τύραννο για συνωμοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο, πριν εκτελεστεί ζήτησε να επισκεφτεί για τελευταία φορά την οικογένειά του για να την αποχαιρετήσει. Για να γίνει αυτό ο Δάμων έβαλε τον εαυτό του ως εγγυητή, παίρνοντας την θέση του Φιντία, ώσπου να επιστρέψει! Όμως, ο Φιντίας άργησε να γυρίσει και ο Δάμων οδηγήθηκε στον τόπο εκτέλεσης. Τότε ακριβώς έφτασε ο Φιντίας ο οποίος μόλις είδε τον Δάμωνα ζήτησε να εκτελεστεί αυτός και όχι ο φίλος του. Ο Δάμων δεν το δέχθηκε, αφού είχε γίνει η συμφωνία και είχε πάρει την θέση του, ως εγγυητής. Ο τύραννος Διονύσιος βλέποντας την φιλία των δύο ανδρών – σε σημείο αυτοθυσίας, τελικά τους χάρισε την ζωή. Και όχι μόνον. Ζήτησε να τον δεχθούν και αυτόν στον κύκλο της φιλίας τους!!!

Επιστρέφοντας στην σημερινή σκληρή πραγματικότητα, στην Ιαπωνία – όπου ακόμα και οι άνθρωποι έχουν γίνει ρομπότ – το 2000 βγήκε στην αγορά ένα ειδικό ρομποτικό κουκλάκι στο οποίο ο χρήστης πληκτρολογούσε τα ενδιαφέροντά του και τις προτιμήσεις του σχετικά με το αντίθετο φύλο .Το κουκλάκι αυτό το φορούσε σαν κολιέ στο λαιμό! Όταν συναντούσε κάποιο άτομο του αντιθέτου φύλου που είχε και αυτό ένα τέτοιο κουκλάκι, αν τα δύο άτομα ταίριαζαν στα ενδιαφέροντα και τις ερωτικές τους προτιμήσεις, τότε στα κουκλάκια αναβόσβηνε ένα φως και ακουγόταν ένας ήχος. Τον ρόλο της προξενήτρας τον είχαν αναλάβει τα κουκλάκια –ρομπότ!!! Ακόμα και στον τομέα του σεξ, πολλοί άνθρωποι οδηγούνται στην διαιώνιση του αυνανισμού με το να καταφεύγουν σε τηλεφωνικές γραμμές – με δαπανηρότατη χρέωση – στις οποίες άκουνε κάποιον άνδρα ή γυναίκα να έρχεται (δήθεν) σε οργασμό.

Επίσης, πολλοί καταφεύγουν σε διάφορες πορνό ιστοσελίδες του διαδικτύου (το οποίο έχει καταντήσει μέσο γνωριμίας φίλων και σεξουαλικού συντρόφου). Σήμερα όποιος θέλει να κάνει ``εικονικό σεξ΄΄ μπορεί να χρησιμοποιήσει την ειδική ηλεκτρονική κατασκευή ``εικονικής πραγματικότητας΄΄ (virtual reality) στην οποία παρακολουθεί σε οθόνη προσαρμοσμένη στο πρόσωπό του, να κάνει εικονικό έρωτα με κινηματογραφημένο μοντέλο. Συγχρόνως ειδικά ηλεκτρόδια τον ερεθίζουν σε ευαίσθητα σεξουαλικά σημεία (θηλές, στήθος, γεννητικά όργανα). Μάλιστα, ειδική συσκευή – δονητής τους αυνανίζει!!! Έτσι, με τη συσκευή αυτή ο χρήστης κάνει ``εικονικό σεξ΄΄ – μέχρις εκσπερματίσεως – με εικονικό σύντροφο!!! Πάντως, οι παραπάνω τρόποι είναι αυνανιστικοί και δεν είναι πραγματικό σεξ με ερωτικό σύντροφο.

Στον τομέα της ιατρικής η ιδιωτικοποίηση έχει επεκταθεί σε πολλές χώρες στον χώρο της υγείας. Η μόδα ξεκίνησε από τις ΗΠΑ στις οποίες οι πολίτες πληρώνουν πανάκριβα ασφάλιστρα. Αν δεν τα καταβάλλουν τότε δεν τους παρέχεται καμία ιατρική πράξη στα νοσοκομεία, πέρα από τις επείγοντα περιστατικά. Με άλλα λόγια, τα νοσοκομεία είναι για αυτούς που έχουν να πληρώσουν την ασφάλειά τους. Οι ανασφάλιστοι που το 2001 ήταν 44 εκατομμύρια, αφήνονται στην τύχη του θεού, αφού το σύστημα υγείας δεν τους δέχεται! Αλλά ακόμα και οι ασφαλισμένοι είναι υποχείρια των ασφαλιστικών τους εταιριών που για λόγους οικονομίας αναγνωρίζουν από τις ιατρικές τους εξετάσεις τις απολύτως αναγκαίες, με συνέπεια να τίθενται κίνδυνοι ακόμα και για την ζωη των ασθενών … Αυτά αρχίζουν να παρουσιάζονται σε πολλές δυτικές χώρες .

Σήμερα η ιατρική, η γενετική και η βιοτεχνολογία ελέγχονται πλήρως από τις φαρμακευτικές εταιρίες και ο ασθενής γενικά αντιμετωπίζεται ως πελάτης … Είναι γεγονός ότι η κατάχρηση φαρμάκων και ιδιαιτέρως αντιβιοτικών έχει ολέθριες συνέπειες. Η κατάχρηση αντιβιοτικών προκαλεί ανθεκτικά βακτηριακά στελέχη που μπορούν με μια απλή λοίμωξη να σκοτώσουν τον ασθενή, μιας και δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά. Αν ο αναγνώστης διαβάσει τις παρενέργειες και τις αλληλεπιδράσεις των φαρμάκων, θα κατανοήσει ότι η ζημία τους είναι μεγαλύτερη από την προσφορά τους. Η κατάχρηση των φαρμάκων και η εξάρτηση των ασθενών από αυτά εξυπηρετεί τις φαρμακευτικές εταιρίες που ελέγχουν την έρευνα και τα συνέδρια στην ιατρική και στην βιολογία. Στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Αυστραλία οι φαρμακευτικές εταιρίες σπονσοράρουν ακόμα και φοιτητές ιατρικής! Από τα μέσα του 20ου αιώνα εκατομμύρια ασθενείς, ιδίως ηλικιωμένοι, λαμβάνουν σακούλες με φάρμακα. Δεν καταλαβαίνουν ότι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και μαζι με τις παρενέργειές τους είναι δυνητικά επικίνδυνα για την υγεία τους, όταν δεν λαμβάνονται με μέτρο. Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από έλκος, ώσπου να διαπιστωθεί ότι έφταιγαν τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (όπως η ασπιρίνη και η ινδομεθακίνη) που ελάμβαναν οι ασθενείς – για παράδειγμα με αρθρίτιδα ή με ημικρανία – χρονίως. Και όμως στις ΗΠΑ αντέδρασαν τόσο υστερικά που ουσιαστικά κατήργησαν την ασπιρινη (την πηγη της από την ιτιά την ανακάλυψε ο αρχαίος Έλληνας ιατρός Ιπποκράτης τον 4ο αιώνα π.Χ.), χωρίς να καταλαβαίνουν ότι προστατεύει από τις καρδιοπάθειες και από τη νόσο Alzheimer (μια μορφή άνοιας). Εξάλλου, η ασπιρίνη από τα τέλη του 20ου αιώνα κυκλοφορεί σε εντεροδιαλυτή μορφή που μειώνει τον κίνδυνο έλκους. Άλλωστε, οι ιατροί συνιστούν καθημερινά μια παιδική ασπιρίνη μετά την ηλικία των 40, για την πρόληψη της καρδιοπαθειας .

Επιστρέφοντας στην πολυφαρμακία, ο γραφων αντιτίθεται στην κατάχρηση φαρμάκων και προτείνει τη στροφή σε εναλλακτικές μεθόδους ιατρικής, όπως την ομοιοπαθητική με τα φάρμακά της που είναι αποτελεσματικά και στερούνται παρενεργειών, την ιριδοσκόπηση – διαγνωστικά (η εξέταση της ίριδος δείχνει την φυσιολογική ή μη λειτουργία των οργάνων του σώματος), τη ρεφλεξιολογία, τον διαλογισμό και τη γιόγκα, το χορόδραμα, την φωτοθεραπεία, την βοτανοθεραπεία, τη μουσικοθεραπεία, τον έλεγχο των ``triger points΄΄ (σημεία στο δέρμα που αντιστοιχούν σε όργανα και ιστούς του σώματος και αντικατροπτίζουν την φυσιολογική ή μη λειτουργία τους) στον κορμό, στο αυτί και το πέλμα – διαγνωστικά και θεραπευτικά με την διέγερσή τους με τον βελονισμό, τον ηλεκτροβελονισμό και τη ρεφλεξιολογία. Επίσης ο γράφων, προτείνει την ``φασματοσκόπηση΄΄ του σώματος – διαγνωστικά (δείχνει την φυσιολογική ή μη ``αύρα΄΄) και άλλες μεθόδους. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν σε συνδυασμό με τη συμβατική ιατρική .

Η εναλλακτική ιατρική βλέπει τον ασθενή ως ξεχωριστή προσωπικότητα, ενώ η συμβατική ιατρική τον βλέπει ως νούμερο κάποιου ψυχρού δωματίου νοσοκομείου ή ιατρείου. Έχει χαθεί δια παντός η παλιότερη εικόνα του οικογενειακού ιατρού – φίλου. Η ιατρική έχει γίνει πλέον κυνική. Σε πολλές χώρες όπως στις ΗΠΑ οι ιατροί λένε στον ασθενή κυνικά : – ``έχεις καρκίνο του παγκρέατος και θα πεθάνεις σε 6 μήνες΄΄! Στην Ελλάδα ,αυτό δεν γίνεται, μιας και οι Έλληνες είναι συναισθηματικοί άνθρωποι. Άλλωστε, σε κάθε ασθένεια η ψυχολογία του ασθενή παίζει σημαντικό ρόλο. Αν ο ασθενής μετράει τις μέρες της ζωής που του απομένουν, τότε χάνεται η δυνατότητά του να παλέψει με την ασθένεια. Και είναι γεγονός ότι υπάρχουν καταγεγραμμένα περιστατικά ασθενών με ανιάτες ασθένειες (ακόμα και ασθενών σε πολύχρονο κώμα) που επιβίωσαν … Αυτό ως απάντηση για την ``ευθανασία΄΄.

Στον τομέα της τεχνολογίας οι άνθρωποι έχουν αντικατασταθεί από τις μηχανές στην εργασία. Μιας και μιλάμε για μηχανές, ήδη οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έχουν δημιουργήσει εικονικούς : τραγουδιστές, ηθοποιούς, παρουσιαστές δελτίων ειδήσεων, δασκάλους κτλ. Ακόμα και το σεξ μπορεί να γίνει, με αυνανιστικό τρόπο, με την βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή – τύπου ``εικονικής πραγματικότητας΄΄ (που προβάλλει την εικόνα) και ειδικών συνοδευτικών ``βοηθημάτων΄΄, όπως προαναφέρθηκε. Με την βελτίωση της τεχνολογίας, αυξάνεται η ανεργία καθώς και οι απολύσεις. Αυτό, όμως, δεν σχετίζεται μόνο με την τεχνολογία, αλλά και τη λογική των εταιριών που ανάλογα με τα έσοδά τους απολύουν ή προσλαμβάνουν υπαλλήλους. Στις περισσότερες χώρες τα πάντα έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Οι εταιρίες επιλέγουν υπαλλήλους – υπερανανθρώπους, με τους καλύτερους βαθμούς στο πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακά, προϋπηρεσία κτλ. Όλα αυτά είναι λογικά, όμως φτάνουν στο σημείο να τους περνάνε από ψυχολογικά και διανοητικά τεστ και επίσης ελέγχουν το ιατρικό ιστορικό τους, ώστε να προσλάβουν υπαλλήλους – υπερανθρώπους!

Στον οικονομικό τομέα, καταρχάς είναι γεγονός ότι οι οικονομίες σχεδόν όλων των κρατών εξαρτώνται από τις τιμές των δεικτών του χρηματιστηρίου της Wall Street (Dow Jones και NASDAQ) της Νέας Υόρκης. Αυτό δείχνει το μέγεθος εξάπλωσης του καπιταλισμού στον πλανήτη … Ο καπιταλισμός, όμως, συνοδεύεται με τεράστιες ανισότητες, μιας και το σύστημα αυτό ευνοεί τους κεφαλαιούχους. Έτσι, οι κοινωνίες έχουν χωριστεί στους κατέχοντες και στους παρίες. Αξίζει να αναφερθούν και κάποια νούμερα. Το 1900 το 50% του προϋπολογισμού των μέσων νοικοκυριών πήγαινε σε τρόφιμα και ποτά. Το 2000 το ποσοστό μειώθηκε στο 20%, γιατί η δαπάνες για διασκέδαση (το όπιο του λαού) ξεπερνούν τις δαπάνες για τρόφιμα!!! Παρά ταύτα υπάρχει μια τεραστία αντίθεση, ένα χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών – τόσο κρατών, όσο και μεμονωμένων ατόμων. Το 2000 η ανισότητα μεταξύ του πλουσιότερου πέμπτου και του φτωχότερου πέμπτου των χωρών ήταν 74 προς 1, ενώ το 1900 ήταν 10 προς 1! Το 2000 το πλουσιότερο 20% των χωρών ήλεγχε το 86% του παγκόσμιου ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος), ενώ το φτωχότερο 20 % των χωρών ήλεγχε μόλις λίγο πάνω από το 1 %!

Το 2000 οι 3 πλουσιότεροι δισεκατομμυριούχοι είχαν περισσότερα χρήματα από ότι οι 600 εκατομμύρια φτωχότεροι του κόσμου – συνολικά, ενώ οι 480 δισεκατομμυριούχοι είχαν περισσότερο πλούτο από τα εισοδήματα του 50% των φτωχοτέρων χωρών! Στις ΗΠΑ υπήρχαν, το 2001, 4000000 εκατομμυριούχοι! Το 1% των πλουσιοτέρων Αμερικανών κατείχε το 40% του εθνικού πλούτου! Από την άλλη μεριά, σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, τα άτομα που ήταν κάτω από το όριο της φτώχιας ήταν 36 εκατομμύρια, από τα οποία τα 14 εκατομμύρια ήταν παιδιά … Το 2001 στις ΗΠΑ, 1 στα 4 παιδιά ήταν κάτω από το όριο της φτώχιας. Επίσης, το 2001 υπήρχαν 9 εκατομμύρια άστεγοι και 44 εκατομμύρια Αμερικανοί δεν είχαν ιατρική ασφάλεια και άρα δεν είχαν ιατρική περίθαλψη!!! Σε ότι αφορά την εργασία στις ΗΠΑ, μεταξύ 1998 και 1999, απολύθηκαν 700000 εργαζόμενοι από τις βιομηχανίες που εργάζοντο...Το καλοκαίρι του 2001, σε έναν μήνα 183000 Αμερικάνοι έχασαν την δουλειά τους και από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο οι απολύσεις στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 77%!

Σύμφωνα με λίστα του αμερικανικού οικονομικού περιοδικού Forbes, στο τεύχος του Ιουνίου του 2001, οι 3 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη ήταν : ο πρόεδρος της αμερικανικής εταιρίας λογισμικού Microsoft Μπιλ Γκέιτς – με 58,7 δισεκατομμύρια δολάρια, ο γκουρού της Γουόλ Στριτ Γουόρεν Μπάφετ – με 32,3 δισεκατομμύρια δολάρια και ο πρώην συνεταίρος του Μπιλ Γκέιτς, Πολ Άλεν – με 30,4 δισεκατομμύρια δολάρια. Στην λίστα των πλουσιοτέρων, οι 8 πρώτοι ήταν Αμερικανοί, ο 9ος Γερμανός και ο 10ος Σαουδάραβας. Σε σύνολο 538 δισεκατομμυριούχων οι 271 ήταν Αμερικανοί, οι 29 Ιάπωνες και οι 28 Γερμανοί .Οι γυναίκες ήταν μόλις 37. Επίσης στον επιχειρηματικό τομέα από τους δισεκατομμυριούχους οι 62 ήταν επιχειρηματίες στο χώρο των ΜΜΕ και της ψυχαγωγίας και οι 61 χρηματιστές .

Γνωστοί δισεκατομμυριούχοι ήταν ο δυο φορές πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι (10,3 δις $), ο ιδιοκτήτης του αμερικανικού ειδησεογραφικού καναλιού CNN Τέντ Τέρνερ (98,8 δις $) ,ο Βρετανός μεγιστάνας των ΜΜΕ Ρούμπερτ Μέρντοχ (10,3 δις $), ο μεγαλοεπενδυτής ουγκρικής καταγωγής Τζώρτζ Σόρος (6 δις $), ο Ιταλός ιδιοκτήτης αλυσίδας καταστημάτων ενδυμάτων Λουτσιάνο Μπένετον (5,5 δις $), ο Αμερικανός σκηνοθέτης Στίβεν Σπίλμπεργκ (2,1 δις $) και ο Ιταλός σχεδιαστής μόδας Τζιόρτζιο Αρμάνι (1,7 δις $)… Το 2001 ο Τομ Κρουζ ήταν ο πλουσιότερος ηθοποιός με μυθική περιουσία και δική του εταιρία παραγωγής ταινιών. Ας αναλογιστούμε ότι αν ο καθένας από αυτούς τους δισεκατομμυριούχους έδινε τα χρήματά του στους φτωχούς και ζούσε με τα απολύτως απαραίτητα χρήματα, τότε το πρόβλημα εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας θα λυνόταν …

Το 2000 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των πλουσιοτέρων κρατών ήταν 74 φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των φτωχοτέρων κρατών. Ο ανθρώπινος κυνισμός (ο άνθρωπος είναι πιο κτήνος από τα ζώα) είναι ότι η ετήσια δαπάνη για τρόφιμα κατοικιδίων στις χώρες της πλούσιας Δύσης έφτανε το 2000 τα 6.15 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ στις χώρες του Τρίτου Κόσμου (Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική) περισσότεροι από 1.7 δισεκατομμύριο άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα! Το 2001 αμερικανική αλυσίδα καταστημάτων άνοιξε ζαχαροπλαστείο για σκύλους στις ΗΠΑ και στο Τόκιο στα οποία πουλούσαν γλυκά στους σκύλους με 1,5 δολάριο το κομμάτι!!! Πάλι το 2001, στο Λος Άντζελες άνοιξε πολυτελές ξενοδοχείο για γάτες και για σκύλους, χωρητικότητας 170 σκύλων και 100 γατιών και αξίας 9 εκατομμυρίων δολαρίων!!! Και όμως στον πλανήτη σήμερα χιλιάδες άνθρωποι ζουν άστεγοι και πεινασμένοι … Από την άλλη μεριά, στην Δύση δίνουν φιλέτα στα σκυλιά τους. Κάποτε ρώτησαν μια Αγγλίδα τι θα κάνει για τα παιδιά της Αφρικής που πεινάνε. Αυτή απάντησε κυνικά : – ``και τα σκυλιά μου έχουν ανάγκες΄΄ …

Η δεύτερη μεγαλύτερη εστία καπιταλισμού μετά τις ΗΠΑ είναι η Ιαπωνία. Δυστυχώς η Ιαπωνία ξεπούλησε τον θαυμαστό πολιτισμό και τις παραδόσεις της, θυσιάζοντάς τα στον βωμό του κέρδους. Οι Ιάπωνες καπιταλιστές έχουν καταντήσει σαν τους Αμερικάνους και είναι λυπηρό να βλέπεις νέους Ιάπωνες να μην γνωρίζουν τις πανάρχαιες παραδόσεις της χώρας τους, αλλά να παίζουν με τον υπολογιστή τους ή να άκουνε μοντέρνα μουσική σαν Αμερικανάκια. Στην Ελλάδα είναι γνωστή η εικόνα του Ιάπωνα τουρίστα που η φωτογραφική του μηχανή είναι προέκταση του προσώπου του. Δηλαδή, αντί να αφήσει αυτές τις ανόητες συσκευές (ψηφιακές κάμερες και φωτογραφικές μηχανές) και να απολαύσει τα αξιοθέατα και τα θαυμαστά αρχαιολογικά μνημεία της Ελλάδος, αυτός αντιθέτως τραβάει συνεχώς φωτογραφίες και εικόνες με την κάμερά του. Είναι πολύ λυπηρό να βλέπεις την Ιαπωνία να έχει καταντήσει ένα καπιταλιστικό κράτος. Στον οικονομικό τομέα η Ιαπωνία είναι υπερδύναμη. Έχει μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες που κυριαρχούν στην παγκόσμια σκηνή, ιδίως οι εταιρίες ηλεκτρονικών συσκευών και αναλώσιμων. Δυστυχώς η Ιαπωνία σήμερα διαφέρει ελάχιστα από τις ΗΠΑ …

Τον Δεκέμβριο 1999 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΥ) μεσώ της συνδιάσκεψης στο Σιάτλ των ΗΠΑ και το 2001 ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης ζήτησαν την απελευθέρωση του εμπορίου. Είναι γεγονός ότι με την απελευθέρωση ο άκριτος και αχαλιναγώγητος καπιταλισμός θα οδηγήσει σε μεγαλύτερο χάσμα ανισότητας μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών, τόσο ανθρώπων, όσο και κρατών. Φυσικά τα πάντα γίνονται κατά τέτοιον τρόπο που να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ (για παράδειγμα η θεσμοθέτηση ορίων στις εισαγωγές) που ελέγχουν τον ΠΟΥ. Στην συνδιάσκεψη του ΠΟΥ στην Ουρουγουάη το 1994 δεν εκλήφθηκαν καθόλου υπόψιν τα συμφέροντα των αναπτυσσόμενων κρατών, με αποτέλεσμα την διαμαρτυρία κυρίως της Ινδίας και του Πακιστάν. Οι χώρες που είναι περισσότερο υπέρ της απελευθέρωσης του παγκοσμίου εμπορίου είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, οι χώρες της Ευρώπης και η Ιαπωνία. Κανείς όμως δεν εγγυάται ότι η απελευθέρωση του παγκοσμίου εμπορίου θα συνδεθεί με την προστασία των εργαζομένων. Η απάντηση είναι ότι σίγουρα αυτό δεν θα γίνει.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΥ) έχει μεγαλύτερη δύναμη από τις κυβερνήσεις. Αδιαφορεί για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους εργαζομένους και το περιβάλλον. Φυσικά, οι πλούσιες χώρες προπαγανδίζουν πως όλα γίνονται για το καλό των λαών και ότι οι φτωχές χώρες θα ωφεληθούν. Αυτός που θα ωφεληθεί στην ουσία είναι οι πλούσιες χώρες, οι πολυεθνικές εταιρίες, οι εταιρίες παραγωγής όπλων και τα καρτέλ διακίνησης ναρκωτικών. Εξάλλου από τις 8 πλουσιότερες χώρες δεν γίνεται καμία ενέργεια για την διαγραφή των χρεών του Τρίτου Κόσμου. Όπως προαναφέρθηκε ο ΠΟΥ είναι υποχείριο των ΗΠΑ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η ευρωπαϊκή ένωση αρνήθηκε να εισάγει από τις ΗΠΑ βοδινά με ορμόνες. Οι ορμόνες στα τρόφιμα είναι επιβλαβείς για τον οργανισμό και μπορούν να προκαλέσουν γυναικομαστία, διαταραχές της έκκρισης των γενετικών ορμονών του ανθρώπου, υπογονιμότητα, υπογοναδισμό, ως και καρκίνο. Γι’ αυτό το λόγο η ευρωπαϊκή ένωση τις έχει απαγορεύσει στην κτηνοτροφία ήδη από το 1989. Η άρνηση της ευρωπαϊκής ένωσης να εισάγει βοδινά με ορμόνες από της ΗΠΑ – για τα οποία οι Αμερικανοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται για την επικινδυνότητα τους και τα τρωνε άφοβα – είχε ως αποτέλεσμα, έπειτα από προσφυγή των ΗΠΑ στον ΠΟΥ, να τιμωρηθεί η ευρωπαϊκή ένωση με τσουχτερό πρόστιμο για παράβαση των κανόνων του ελευθέρου εμπορίου!!! Στην Ινδία η κυβέρνηση προχώρησε στην απελευθέρωση του εμπορίου και στις ιδιωτικοποιήσεις με αποτέλεσμα την διόγκωση της ασιτίας του λαού της, μιας και τα σιτηρά της εξάγονται στην Ευρώπη όπου καταλήγουν σε ζωοτροφές!!! Έτσι, το 2000, η απελευθέρωση του εμπορίου στις Ινδίες οδήγησε 20 εκατομμύρια πολίτες της στην φτώχεια... Το 2002 οι οικονομίες της Αργεντινής και της Βραζιλίας χρεοκόπησαν μην αντέχοντας τις πληθωριστικές πιέσεις. Ο καπιταλισμός και τα αμερικάνικα συμφέροντα οδήγησαν τα παραπάνω κράτη στην εξαθλίωση και στην ανομία (ληστείες, κλοπές, απαγωγές για την καταβολή λύτρων, διαδηλώσεις - ταραχές). Δυσοίωνο είναι το μέλλον και για τις υπόλοιπες χώρες της λατινικής Αμερικής. Επί τη ευκαιρία, στις χώρες αυτές φαίνεται και ο ισπανικός φασισμός που ακόμα επιβιώνει με την βίαιη καταστολή κάθε αντίδρασης των - πεινασμένων και αδικημένων από την κεφαλαιοκρατία - πολιτών, με την διαιώνιση της εγκατάστασης, με την βοήθεια των ΗΠΑ, δικτατορικών καθεστώτων εκεί, και με την φεουδαρχία και πλουτοκρατία των ολίγων.

Κλείνοντας με το θέμα των αρνητικών αποτελεσμάτων της παγκοσμιοποίησης – μιας και ο γράφων δεν βρήκε ούτε ένα θετικό αποτέλεσμα – πρέπει να αναφερθεί και το θέμα των πολεμικών εξοπλισμών. Ήδη, σε προηγούμενα κεφάλαια, αναφέρθηκε ότι οι ΗΠΑ δημιουργούν κρίσεις σε διάφορες περιοχές του πλανήτη που θεωρούνται ως ``εύφλεκτες΄΄. Μάλιστα Αμερικανοί φοιτητές διδάσκονται ως...μάθημα στα πανεπιστήμια τους την δημιουργία τέτοιων κρίσεων και γενικά τα παιχνίδια πόλεμου αποτελούν μάθημα στις στρατοκρατούμενες ΗΠΑ. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και άλλες μεγάλες χώρες όπως η Γερμανία, εξοπλίζουν με όπλα κάποιο κράτος που βρίσκεται σε διαμάχη με γειτονικό του κράτος ή ομάδα ανταρτών. Το 2001 στον ανταρτοπόλεμο των Αλβανών στα Σκόπια οι εταιρίες όπλων εξόπλισαν τους Αλβανούς αντάρτες, ομοίως και στον πόλεμο της Σερβίας το 1998. Στον πόλεμο του Ιράν με το Ιράκ, την δεκαετία του 1980, οι εταιρίες όπλων εξόπλισαν και τις δυο πλευρές!!!

Σε μελέτη του Διεθνούς Ινστιτούτου Έρευνας για την Ειρήνη (IPRI) που εδρεύει στη Στοκχόλμη διαπιστώθηκε ότι το 2000 οι στρατιωτικές δαπάνες διεθνώς ανέρχονταν στα 800 δισεκατομμύρια δολάρια! Την ίδια χρονιά οι δαπάνες των ΗΠΑ για πυρηνικά όπλα ανέρχονταν στα 5,8 τρισεκατομμύρια δολάρια!!! Με αυτά τα χρήματα θα μπορούσες να λυθεί το πρόβλημα όλων των φτωχών λαών … Άρα, ο περιβόητος πυρηνικός αφοπλισμός είναι ένας μύθος. Εξάλλου, στα τέλη του 20ου αιώνα φτωχά κράτη όπως το Πακιστάν και οι Ινδίες ξόδεψαν εκατομμύρια δολάρια για να εξοπλιστούν με πυρηνικά όπλα και τους βοήθησαν στο θέμα αυτό οι Μεγάλες Δυνάμεις, παρόλο που οι σχέσεις των δύο προαναφερθέντων φτωχών κρατών είναι κακές … Είναι πάντως γεγονός ότι όταν η γη καταστραφεί από έναν πυρηνικό πόλεμο, τότε οι εταιρίες όπλων που ελέγχουν τις Μεγάλες Δυνάμεις δεν θα έχουν που να πουλήσουν πλέον τα όπλα τους!!! Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς οργανώσεις αυτές ενδιαφέρονται περισσότερο για την σωτήρια των φαλαινών και άλλων συμπαθητικών ζωών, αγνοώντας – ίσως σκόπιμα – το γεγονός ότι χτυπώντας τον καπιταλισμό και το δίκαιο της πυγμής θα σώσουν συνάμα και το περιβάλλον .