ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ

Η έννοια αμερικανοποίηση είναι παρακλάδι της παγκοσμιοποίησης, αλλά όχι ταυτόσημη με αυτήν. Αναφέρθηκε ότι η κοινή συνιστώσα της παγκοσμιοποίησης είναι ο καπιταλισμός και το συμφέρον των πολυεθνικών εταιριών και των εταιριών οπλών, ναρκωτικών, πετρελαίου και θεάματος (ΜΜΕ) .Σχετικά με την αμερικανοποίηση, είναι λυπηρό να βλέπεις εκατομμύρια νέους σε όλη τη γη να μιμούνται την ανόητη αμερικανική νοοτροπία. Αυτό προφανώς – υποσυνείδητα – τους κάνει να νιώθουν ισχυροί, αφού μιμούμενοι τους Αμερικανούς, τους νιώθουν σαν φίλους που θα τους προστατεύσουν. Η μίμηση αμερικανικών πρότυπων δείχνει σύμπλεγμα κατωτερότητας του ανθρώπου που την κάνει και είναι αποτέλεσμα της κακής παιδείας που έχει δεχθεί η οποία δεν τον κάνει να αισθάνεται περήφανος για τον πολιτισμό της χώρας του, ώστε να μην τον ξεπουλάει για κανέναν ξένο προς αυτόν ``πολιτισμό΄΄.

Η πιο χαρακτηριστική μορφή αμερικανοποίησης είναι το διαδίκτυο(internet). Είναι λυπηρό να μιλάς με νέους από όλη τη γη στο διαδίκτυο και να σου αποκρίνονται με αμερικάνικα αγγλικά του τύπου : – ``Hi dude, wanna chick ?΄΄, ελληνιστί : – ``γεια σου φιλάρα, γουστάρεις γκόμενα΄΄; Οι ΗΠΑ έχουν καταστρέψει την πάλαι ποτέ αγγλική γλώσσα των ποιητών και διανοουμένων και την ευνούχισαν. Έτσι, οι αμερικανοί και όσοι τους μιμούνται μιλούν με συντομογραφίες. Για παράδειγμα το D.A. είναι εισαγγελέας, το pa πατέρας, το C.O. γενικός διευθυντής, το rehab είναι αποκατάσταση / κέντρο αποκατάστασης / κέντρο αποτοξίνωσης, το pic είναι φωτογραφία, το G.I. στρατιώτης και η φράση – ``I want you a.s.a.p.΄΄, σημαίνει : – ``Σε χρειάζομαι το συντομότερο δυνατόν΄΄! Ακόμα και τα ονόματα συντομεύουν οι Αμερικανοί. Για παράδειγμα το ελληνικό όνομα Παπαδόπουλος το μετατρέπουν σε Παπ και το Χρήστος το αλλοιώνουν σε Κρις! Οι μόνοι που ευθύνονται γι’ αυτό είναι οι μη Αμερικανοί που επιτρέπουν την αλλοίωση των ονομάτων τους. Παράλληλα ,οι Αμερικανοί έχουν επιβάλλει την αμερικανική προφορά μεσώ των ταινιών, της μουσικής και των CD ή DVD ROM.

Είναι λυπηρό το γεγονός του πνευματικού και ηθικού ευνουχισμό των νέων στο διαδίκτυο. Στα διάφορα κανάλια συζητήσεων, τα ``web chats΄΄, μεταξύ των πολιτών (ιδίως νέων) όλης της γης, απαγορεύονται (ως εκεί φτάνει η ``δημοκρατία΄΄ τους) οι πολιτικές συζητήσεις και οι συζητήσεις για θρησκευτικά θέματα. Δηλαδή, αν κάποιος Σκοπιανός υποστηρίξει σε έναν Έλληνα ότι είναι (Έλληνας) Μακεδόνας ο Έλληνας δεν θα πρέπει να τον αποστομώσει με τα λόγια του; Όταν κάποιος υβρίσει την θρησκεία ενός άλλου, δεν θα πρέπει να πάρει την δέουσα απάντηση; Όταν από το 1991 ως το 2001 ένα εκατομμύριο παιδιά πέθαναν από το εμπάργκο που ουσιαστικά οι ΗΠΑ επέβαλαν στο Ιράκ το οποίο με την Αγγλία βομβάρδιζαν περιοδικά, αυτό δεν θα έπρεπε να σχολιαστεί στο διαδίκτυο; Όταν μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στις ΗΠΑ, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, κάποιοι Αμερικανοί πολίτες έδειξαν απίστευτο ρατσισμό σε όποιους … έμοιαζαν με Άραβες, ούτε αυτό δεν θα έπρεπε να σχολιαστεί; Γενικά το σύστημα προτιμάει τους νέους αμερικανοποιημένους και να μην σχολιάζουν τίποτα. Δηλαδή να είναι απολιτικοί και αδιάφοροι για τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα στον κόσμο. Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως προαναφέρθηκε, αποκαλούσαν τους αδιάφορους για τα κοινά ηλίθιους (ιδιώτες) και ατομιστές .

Δεν είναι τυχαίο που στις περισσότερες χώρες – μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα – οι παρουσιαστές ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών χρησιμοποιούν αμερικάνικες λέξεις και φράσεις .Το ίδιο συμβαίνει και στις συζητήσεις στο διαδίκτυο. Δυστυχώς, η χρησιμοποίηση αμερικανικών λέξεων ή φράσεων είναι γενικότερη και καταστρέφει τη γλώσσα των λαών, ακόμα και την αγγλική, για παράδειγμα της Αυστραλίας ή της Αγγλίας. Επίσης, κάποιες λέξεις αμερικανοποιούνται. Στην Ελλάδα λέμε ``κουλάρω΄΄, δηλαδή ξεκουράζομαι, από το αγγλικό ``cool΄΄ που σημαίνει κυριολεκτικά κρύος και μεταφορικά ότι είμαι σε καλή διάθεση ή βρίσκομαι σε κάποιο ευχάριστο περιβάλλον. Επιπρόσθετα, στην αμερικανόφιλη Ελλάδα λέμε την έκφραση –``ας κάνουμε ένα μπρέικ΄΄ (το αγγλικό ``break΄΄ σημαίνει διάλειμμα), καθώς και την έκφραση –``αυτό είναι τρέντι΄΄ (το ``trendy΄΄ σημαίνει στα αγγλικά : είναι της μόδας). Στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 2001, το ελληνικό γκρουπ (μετανάστες από την Σουηδία που προφανώς δεν γαλουχήθηκαν με την πραγματική ελληνική παιδεία – όπως συμβαίνει με όλους τους Έλληνες μετανάστες σε ξένες χώρες) τραγούδησε το μισό τραγούδι στα αγγλικά! Αυτό το ξεπούλημα της ελληνικής γλώσσας ικανοποίησε τους Ευρωπαίους που έδωσαν την 2η θέση στην Ελλάδα στην οποία – πλην του άξιου συγγραφέα και δημοσιογράφου Βασίλη Καββαθά – ουδείς διαμαρτυρήθηκε για το ξεπούλημα αυτό, αλλά αντιθέτως ανέδειξαν το γκρουπ.

Η Ευρώπη εσκεμμένα επιβράβευσε την ξενομανία των Ελλήνων. Οι δε Έλληνες έκτοτε αποφάσισαν να απεμπολήσουν πλήρως την ταυτότητά τους. Έτσι, το 2002 το τραγούδι συμμετοχής στην Eurovision είχε αγγλικούς στίχους και την …ελληνική λέξη ``SAGAPO΄΄!!! Το αντίστοιχο κυπριακό τραγούδι ήταν επίσης αγγλικό, πλην όμως δεν ακούστηκε καμία αντίδραση για αυτό, σε αντίθεση με κάποιες μικροαντιδράσεις στην Ελλάδα.

Στο διαδίκτυο οι Έλληνες νέοι επικοινωνούν μεταξύ τους ή με ξένους χρησιμοποιώντας το λατινικό αλφάβητο, αντί του ελληνικού, και μιλάνε αναμειγνύοντας αμερικάνικες και ελληνικές λέξεις (greenglish) .Ουσιαστικά, χωρίς να το καταλαβαίνουν γίνονται γρανάζια του συστήματος απεμπολώντας τη γλώσσα τους. Η γλώσσα είναι το χαρακτηριστικό κάθε λαού και όσοι την ξεπουλάνε είναι ανερμάτιστοι, δεν έχουν πολιτιστική ταυτότητα .Το ίδιο συμβαίνει και με νέους από όλες τις χώρες του πλανήτη. Τόσο μεγάλη είναι η ξενομανία των Ελλήνων, αλλά και άλλων λαών, γεγονός που δείχνει έλλειψη παιδείας – από το σύστημα – που θα τους έκανε να αισθάνονται περήφανοι για την χώρα τους...

Στις 16 Νοεμβρίου του 2001 η Ελληνίδα επίτροπος στην ευρωπαϊκή ένωση, Άννα Διαμαντοπούλου, πρότεινε στην Ελλάδα να καθιερωθεί η αγγλική ως δεύτερη επίσημη γλώσσα!!! Φυσικά, η δήλωσή της ήταν καθαρά ανθελληνική και εκ του πονηρού. Ηλίθιοι είναι οι Έλληνες που εψήφισαν το δήθεν προοδευτικό, πλην όμως σοσιαληστικό και αμερικανόφιλο, κόμμα στο οποίο ανήκε η κυρία αυτή. Παρόμοιο, με την Άννα Διαμαντοπούλου, αίτημα είχε προτείνει και ο πρώην υπουργός της – κατά παράδοσιν αμερικανόφιλης – δεξιάς, Στέφανος Μάνος! Η κυρία Διαμαντοπούλου θα έπρεπε, τουναντίον, να ζητήσει η ελληνική γλώσσα να γίνει η επίσημη γλώσσα όλου του πλανήτη, μιας και τα ελληνικά – ιδίως τα αρχαία ελληνικά – είναι η πιο πλούσια γλώσσα, όχι μόνο σε λήμματα, αλλά και σε βαθύτερα νοήματα .

Σε αντίθεση με τα απλοϊκά αγγλικά και ιδίως τα ηλίθια αμερικάνικα, τα ελληνικά – ως γλώσσα – προάγουν την διανόηση και άρα καταπολεμούν την αποβλάκωση που επιβάλλουν οι άλλες φτωχές γλώσσες που ευνοούν το σύστημα. Αν οι άλλοι λαοί δεν θέλουν τα αρχαία ελληνικά ως επίσημη γλώσσα, τότε επιμένουν στην οπισθοδρόμηση. Αλλά και οι άλλοι λαοί δεν θέλουν τα αγγλικά. Οι Εβραίοι γιατί νεκρανέστησαν τα αρχαία εβραϊκά και τα έκαναν επίσημη γλώσσα τους, κάτι που σκέπτονται να κάνουν και οι Ιρλανδοί, για την δική τους γλώσσα; Ακόμα και στις ΗΠΑ το 2001 το 60 % των πολιτών της ήταν ισπανόφωνοι. Στην λατινική Αμερική οι ισπανόφωνοι είναι η πλειοψηφία. Και αυτοί θέλησαν κάποτε να περάσουν ως διεθνή γλώσσα την εσπεράντο την οποία επινόησε ο Ρώσος L. Zamenhof ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Dr Esperanto!!! Και όμως η λέξη ``εσπέρα΄΄ είναι αρχαιοελληνική και προέρχεται από το ``έσπερος΄΄ (= το διάστημα της ημέρας από την δύση του ηλίου μέχρι να πέσει το σκοτάδι της νύχτας) .Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν Εσπερία την Ιταλία και την Ισπανία!!! Επίσης, ο Έσπερος ήταν υιός ή αδελφός του Άτλαντα (του Τιτάνα που κρατούσε στους ώμους του τον ουράνιο θόλο) και προσωποποίηση του αποσπερίτη, δηλαδή του πλανήτη της Αφροδίτης. Πέρα από την εσπεράντο, παρόμοια προσπάθεια γλωσσικής επικράτησης είχε γίνει με την λατινική γλώσσα, από την ρωμαϊκή εποχή, μέχρι τον μεσαίωνα. Επίσης, στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν της μόδας στην Ευρώπη η εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας.

Το απίστευτο είναι ότι δύο Βάσκοι ευρωβουλευτές, σε αντίθεση με την Ελληνίδα συνάδελφό τους, πρότειναν – τον Σεπτέμβριο του 2001 – τα αρχαία ελληνικά ως επίσημη γλώσσα της ευρωπαϊκής ενώσεως!!! Όμως, οι φθονεροί Ευρωπαίοι δεν θέλουν να ακούνε την λέξη Ελλάδα και απέρριψαν την πρόταση …Ήταν ηλιθιότητα των αρχαίων Ελλήνων που μετέδωσαν τον πολιτισμό τους στους άλλους βαρβαρικούς λαούς της Ανατολής και της Δύσης. Ακόμα και σήμερα είναι βαρβαρικοί λαοί, αφού σχεδόν όλοι (με εξαίρεση τους Έλληνες ως λαό και όχι ως αμερικανόφιλη κυβέρνηση) είναι στο πλευρό των ΗΠΑ και στηρίζουν τα εγκλήματά τους ανά τον πλανήτη …

Σήμερα, δυστυχώς, επικρατεί παγκοσμίως η γελοία αμερικάνικη γλώσσα. Στη μουσική πολλοί τραγουδιστές τραγουδάνε στα αγγλικά, αντί για τη γλώσσα της χώρας τους. Το δυσάρεστο είναι ότι η ξενομανία στη γλώσσα, στο ντύσιμο, στη μουσική και στα πρότυπα, γίνεται από το πιο γόνιμο μέρος του πληθυσμού, τους νέους που έτσι απεμπολούν τον πολιτισμό και της παραδόσεις τους και γίνονται αμερικανοποιημένοι. Οι χώρες, ιδίως της Δύσης, δεν κάνουν τίποτα για να αποφύγουν την αλλοίωση της πολιτιστικής τους ταυτότητας. Παίζουν το παιχνίδι των ΗΠΑ που πέρα από οικονομικά – με τους επιχειρηματικούς της κολοσσούς – έχει κατακτήσει και πολιτιστικά τη γη, με τον κινηματογράφο και τις ταινίες του Χόλιγουντ, τη μόδα και τη μουσική, τα CD και DVD– ROM, τα παιχνίδια στους υπολογιστές κτλ .

Στον κινηματογράφο οι ΗΠΑ παραφθείρουν την ιστορία παρουσιάζοντας ιστορικές ανακριβείς που φτάνουν μέχρι και σε εκτρώματα. Αυτό ανάγεται από τον παλιό αμερικανικό κινηματογράφο του 1950, με τον Steve Reeves, όπου ιστορικές ταινίες στερούντο ιστορικής πραγματικότητας. Για παράδειγμα ο μυθικός ήρωας των αρχαίων Ελλήνων, ο Ηρακλής, πολεμούσε με του Ρωμαίους! Άλλοι μυθικοί ήρωες ή πραγματικά ιστορικά πρόσωπα παρουσιάζονταν σε τελείως άσχετους τόπους και περιόδους, από αυτά που αναφέρει η ελληνική μυθολογία ή ιστορία, αντίστοιχα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η απαράδεκτη αμερικανική τηλεοπτική σειρά με τον Ηρακλή δεν είχε ουδεμία σχέση με τον ελληνικό μυθικό ήρωα. Ήταν ένα γελοίο τηλεοπτικό έκτρωμα.

Στη σειρά αυτή ο Ηρακλής χρησιμοποιούσε καράτε (!) εναντίον των έχθρων του και τόσο ο τόπος, όσο και οι ενδυμασίες των ηθοποιών ήταν άσχετες. Γενικά η ανόητη σειρά, σκηνικά, ενδυματολογικά και μυθολογικά, δεν είχε ουδεμία σχέση με τον αρχαιοελληνικό μύθο του Ηρακλή. Η σειρά αυτή ήταν μια χολιγουντιανή σαχλαμάρα και είναι άξιον απορίας γιατί κανένας Έλληνας πολιτικός ή ακαδημαϊκός ή αποχαυνωμένος τηλεθεατής δεν διαμαρτυρήθηκε… Η δε σειρά ``Ζήνα΄΄ που γυρίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αναφερόταν στις Αμαζόνες ήταν επίσης άσχετη με την ελληνική μυθολογία και απαράδεκτη ακόμα και ενδυματολογικά!!! Έχουν γίνει και κινούμενα σχέδια με θέματα από την ελληνική μυθολογία την οποία, όμως, παρουσιάζουν τελείως διαστρεβλωμένα και παραποιημένα. Γιατί η Ελλάδα, αντί να δίνει παχυλές αμοιβές σε κάποιους γελοίους που δήθεν παράγουν πολιτισμό, δεν φρόντισε να κάνει δική της κινηματογραφική ταινία ή τηλεοπτική σειρά (όλα με ελληνικούς διαλόγους) με θέμα την ελληνική μυθολογία;

Από τον δυτικό κινηματογράφο δυστυχώς ελάχιστες (μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού) ταινίες έχουν γυριστεί με θέμα την αρχαία Ελλάδα, την ιστορία ή την μυθολογία της. Η πλειοψηφία των ιστορικών ταινιών αναφέρεται στην αντίστοιχη με την αμερικανική αυτοκρατορία : τη ρωμαϊκή. Και όμως, η ελληνική μυθολογία, η ελληνική ιστορία και η ελληνική φιλοσοφία αποτελεί θαυμάσιο πεδίο στο οποίο θα μπορούσαν να στραφούν οι κινηματογραφικές εταιρίες για την παραγωγή ταινιών που σίγουρα θα έχουν επιτυχία. Αρκεί, όμως, οι σκηνοθέτες να συμβουλεύονται Έλληνες ειδικούς, όπως καθηγητές ιστορίας, φιλολόγους, ενδυματολόγους, αρχαιολόγους, λαογράφους και άλλους. Αυτό χρειάζεται για να αποφευχθεί η αλλοίωση της ελληνικής ιστορίας ή μυθολογίας όπως έγινε με την σαχλή αμερικανική τηλεοπτική σειρά με τον Ηρακλή και με όλες τις ταινίες που αναφέρονταν στην αρχαία Ελλάδα.

Φυσικά η ανοησία είναι της Ελλάδος που δεν προχωρεί, έστω και με συμπαραγωγή, στην δημιουργία κινηματογραφικών ταινιών με ενδιαφέρον σενάριο στο οποίο να προβάλλεται η ιστορία και η μυθολογία της .Όσο για τα χρήματα η απάντηση είναι απλή. Αφενός οι Ιταλοί την δεκαετία του 1950 και 1960 γύρισαν ταινίες με αρχαίους μυθικούς ήρωες (Ηρακλής, Μασίστας, Ούρσος) με μέτριο προϋπολογισμό. Αφετέρου τα εκατομμύρια που το ελληνικό υπουργείο πολιτισμού δίνει ως επιχορηγήσεις για τον, με ελάχιστες εξαιρέσεις, κιτς ελληνικό κινηματογράφο και τις συνήθως μέτριες ως απαράδεκτες (κατά την άποψη του γράφοντος) θεατρικές παραστάσεις, θα μπορούσαν να δοθούν για την παραγωγή μιας ταινίας με θέμα την αρχαία Ελλάδα (με ελληνικούς διαλόγους) που θα πρόβαλλε την χώρα διεθνώς. Αλλά αυτό είναι όνειρο απατηλό, μιας και η Ελλάδα είναι πλέον πλήρως αμερικανοποιημένη και οι νέοι όταν ακούν για αρχαία Ελλάδα νομίζουν ότι είναι κάτι μουχλιασμένο .

Ο αμερικανικός κινηματογράφος από την απαρχή του ήταν εμπορευματοποιημένος και παγκοσμιοποιημένος. Έτσι, ήδη από το 1940 και πιο πριν επένδυε σε πανάκριβες παραγωγές στηριζόμενος στο γεγονός ότι θα πουλήσουν στο ευρύ κοινό. Γενικά, μετά την ένδοξη εποχή του κλασσικού κινηματογράφου και συγκεκριμένα από τα τέλη του 20ου αιώνα, οι αμερικάνικες ταινίες περιέχουν : βία, σεξ, βωμολοχίες και σαχλαμάρες στις κωμωδίες. Αυτά προβάλλουν ως πρότυπο μίμησης, ιδίως για τους νέους. Και όμως υπάρχει και ο κινηματογράφος που δεν τυγχάνει ιδιαίτερη προβολής, γιατί καταπίνεται από τις αμερικανικές υπερπαραγωγές .Ο κινηματογράφος που τυγχάνει απαξίωση στην Δύση είναι ο ιρανικός. Υπάρχουν πολλά έργα ιρανικά που εμπεριέχουν σημαντικά νοήματα και μια βαθύτερη κριτική ενάντια στην αυστηρή θεοκρατική κοινωνία. Επίσης, υπάρχει ο ευρωπαϊκός (γαλλικός, ιταλικός, βρετανικός, γερμανικός, σκανδιναβικός), ο κινέζικος, ο ρωσικός, ο ιαπωνικός και άλλοι κινηματογράφοι. Σε αντίθεση με τον αμερικανικό κινηματογράφο, δεν προβάλλουν συνέχεια την βία, το σεξ και την ανοησία στις κωμωδίες. Γενικά, όλες οι χώρες προβάλουν τον πολιτισμό τους μέσω του κινηματογράφου και θα έπρεπε να προβάλλονται έργα από όλον τον κόσμο στα πλαίσια μιας πολιτιστικής γνωριμίας των λαών. Αυτή η πολιτιστική γνωριμία είναι ο κοσμοπολιτισμός που θα αντιταχθεί στην παγκοσμιοποίηση .

Στις αμερικάνικες ταινίες προβάλλονται άνδρες όμορφοι με καλογυμνασμένα σώματα και πανέμορφες γυναίκες. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο κόσμος που βλέπει αυτές τις ταινίες προσπαθεί μανιωδώς στα γυμναστήρια και στα ινστιτούτα αισθητικής να αποκτήσει το σώμα του προτύπου του υπερανθρώπου που προβάλλουν οι ΗΠΑ. Άλλα άτομα παθαίνουν ψυχολογικά προβλήματα όταν η προσπάθειά τους για την απόκτηση του τέλειου σώματος γίνεται εμμονή και νεύρωση. Τα άτομα αυτά έχουν ή αποκτάνε σύνδρομο κατωτερότητος. Έτσι, πολλά κορίτσια οδηγούνται στη νευρική ανορεξία και τα επακόλουθά της όπως την αμηνόρροια, τη σιδηροπενική αναιμία και τις διαταραχές των ηλεκτρολυτών που οδηγούν από κράμπες ως και σε καρδιακές αρρυθμίες. Άλλα άτομα με σωματικές ατέλειες νιώθουν κατάθλιψη που δεν έχουν το τέλειο σώμα, ενώ οι ηλικιωμένοι νιώθουν μελαγχολία με τις εικόνες αυτές. Το τέλειο σώμα και ένας απίστευτος σεξισμός προβάλλονται από τις ηλίθιες διαφημίσεις των ΜΜΕ. Σημειώνεται ότι για την δημιουργία τους επιστρατεύονται ειδικοί επιστήμονες (ψυχολόγοι, ειδικοί στο μάρκετινγκ και άλλοι) που δελεάζουν το κοινό με το να διεγείρουν τα κατώτερα ζωώδη ένστικτά του όπως το σεξουαλικό – με την ηδονοβλεψία. Εξάλλου, οι διαφημίσεις ταυτίζουν τις ανθρώπινες αξίες με υλικά αγαθά, για παράδειγμα την μητρότητα ή την αγάπη με ένα ωραίο αυτοκίνητο ή μια πορτοκαλάδα!!!

Πέρα από το τέλειο σώμα, το πρότυπο του υπερανθρώπου που παρουσιάζεται από την τηλεόραση, τον κινηματογράφο και τα περιοδικά, σχετίζεται και με την υπερσεξουαλικότητα. Έτσι, αν κάποιος νέος δεν ξέρει όλες τις στάσεις στο σεξ που του προτείνουν τα περιοδικά, τότε θεωρείται ότι δεν έχει γνωρίσει την αληθινή ηδονή! Είναι ``out΄΄ όπως λένε οι νέοι! Σε ότι αφορά τα ΜΜΕ προβάλλουν τρόπους συμπεριφοράς που ο κόσμος παπαγαλίζει και εφαρμόζει στη ζωή του. Για παράδειγμα ένα αγόρι μιλάει στην κοπέλα του με μια φράση που έχει ακούσει στην τηλεόραση ή κάποιος στην ερωτική του σχέση συμπεριφέρεται όπως έχει δει σε μια ταινία! Γνωστή είναι και η έκφραση : –``Τι λέμε σε αυτήν την περίπτωση΄΄; Γενικά οι ρόλοι τους οποίους παίζουμε στο θέατρο της καθημερινής μας ζωής υποβάλλονται κυρίως από τα ελεγχόμενα από το σύστημα ΜΜΕ. Δυστυχώς παλιότερα την συμπεριφορά, τα πρότυπα και τους ρόλους μετέδιδε στον άνθρωπο η οικογένεια και η εκπαίδευση. Σήμερα και οι δύο αυτοί θεσμοί αντιμετωπίζουν έντονη κρίση και η εκπαίδευση έχει περιέλθει στα χέρια του συστήματος …

Στην τηλεόραση ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 από τις ΗΠΑ και μετά επεκτάθηκε παγκόσμια το φαινόμενο των ``ριάλιτι σόου΄΄. Είναι ηλίθιες εκπομπές στις οποίες άνθρωποι (καλύτερα να μην γίνει αναφορά στο επίπεδό τους και στα ψυχολογικά τους προβλήματα) λέγουν τα προσωπικά τους προβλήματα και αντιδικούν – συχνά φτάνουν μέχρι τη χρήσης βίας – με τους εχθρούς ή τους συγγενείς τους. Ελέχθη ότι όλα είναι κατασκευασμένα, μιας και οι παρουσιασθέντες στη μικρή οθόνη πληρώνονται αδρά για τη συμμετοχή τους και παράλληλα γινόνται το πρόσωπο της ημέρας. Κάποιοι καταγγείλανε ότι είχαν πληρωθεί για να χρησιμοποιήσουν βία μπροστά στο εμβρόντητο μεν, αλλά ηδυπαθές δε, τηλεοπτικό κοινό που λόγω των κατώτερων ένστικτων του λατρεύει το σεξ, τη βία και την διείσδυση στην ιδιωτική ζωη του άλλου .

Από τις ΗΠΑ ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και η μετατροπή των ειδήσεων σε ριάλιτι σόου, με το να παρουσιάζουν αντιδικίες πολιτών ή πολιτικών, να προβάλλουν εικόνες βίας και καταστροφής και ελάχιστα ευχάριστα γεγονότα (συνήθως μόδα ή την ηλίθια ιδιωτική ζωή των διασημοτήτων) και με το να μετατρέπουν την κτηνωδία σε θέαμα. Κλασσικό παράδειγμα το ειδησεογραφικό κανάλι CNN που το 1991 παρουσίασε τον πόλεμο του κόλπου ``on line΄΄ (σε απευθείας μετάδοση) όπως και το 1998 τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, πάντα με εικόνες που εξύψωναν τους Αμερικανούς. Πολλοί αμφισβήτησαν ότι οι εικόνες που παρουσιάστηκαν και έδειχναν αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη να βομβαρδίζουν με χειρουργική ακρίβεια ιρακινούς ή σερβικούς στόχους ήταν αληθινές. Η τεχνολογία με τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών μπορεί να ζωντανέψει ακόμα και ηθοποιούς. Αυτό έγινε για πρώτη φορά στην ταινία ``Ο μονομάχος΄΄ το 2000 στην οποία ένας ηλικιωμένος ηθοποιός ονόματι Όλιβερ Ριντ που πέθανε κατά την διάρκεια της ταινίας, σε κάποια από τις τελευταίες σκηνές της ταινίας παρουσιάστηκε ολοζώντανος να μιλά!!! Ήταν, όμως, ``εικονικός΄΄, αφού με τις οδηγίες του σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ είχε κατασκευαστεί η εικόνα του με την βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών, ενώ ο ίδιος είχε πεθάνει! Πόσες φορές θα έχουν παρουσιαστεί κατασκευασμένες εικόνες από τις ειδήσεις της τηλεόρασης …

Σχετικά με την δημοσιοποίηση της ιδιωτικής ζωής, αυτό γίνεται όχι μόνο από απλοϊκούς ανθρώπους στα ριάλιτι σόου και τις ειδήσεις, αλλά και από τους ``celebrities΄΄, τις διασημότητες, είτε εκούσια (διοχετεύουν συνήθως οι ίδιοι πληροφορίες και φωτογραφίες στους δημοσιογράφους για λόγους αυτοπροβολής) ή ακούσια από τους παπαράτσι. Πάντως, οι περισσότερες διασημότητες, πέρα από το γεγονός ότι μονοπωλούν τις θέσεις που κατέχουν και γίνονται καθεστωτικοί, ως άνθρωποι οι περισσότεροι είναι δυστυχισμένοι. Είναι άτομα με κατεστραμμένες οικογένειες, έπειτα από πολλούς αποτυχημένους – στημένους για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των κινηματογραφικών εταιριών – γάμους. Οι περισσότεροι έχουν κατάθλιψη, ενώ, πολλοί καταφεύγουν στα ναρκωτικά, στα ηρεμιστικά και στο αλκοόλ. Το ``σταρ σύστεμ΄΄ τους παρουσιάζει εξιδανικευμένους και τους καθιστά πρότυπα και είδωλα για τη νεολαία. Στην ουσία είναι κίβδηλοι και οι περισσότεροι είναι χαμηλού ηθικοπνευματικού επιπέδου. Όταν αναφερόμαστε στους σταρ δεν εννοούμε μόνο τους ηθοποιούς, αλλά και διασημότητες που ανήκουν στο χώρο της πολιτικής, της δημοσιογραφίας, της μόδας, του αθλητισμού, της μουσικής (τραγουδιστές, συνθέτες), της τηλεόρασης, κ.ο.κ. Φυσικά, οι περισσότεροι εξ αυτών διαθέτουν ένα ψεύτικο προσωπείο, μια μάσκα που την φοράνε μπροστά στο κοινό. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι είναι δυστυχισμένα άτομα .

Δύο γνωστά παραδείγματα Αμερικανών διασήμων που πέθαναν από ναρκωτικά είναι του ``βασιλιά της ροκ΄΄ Έλβις Πρίσλεΐ, το 1977, και του Τζίμι Χέντριξ, του γνωστού ροκ κιθαρίστα και τραγουδιστή, το 1970. Επίσης, η κόρη του Έλληνα Κροίσου Αριστοτέλη Ωνάση, Χριστίνα Ωνάση μάλλον αυτοκτόνησε με ηρεμιστικά στο Μπουένος Άιρες το 1988 (η επίσημη εκδοχή ήταν καρδιακή ανακοπή, αν και πολλοί μιλούν για δολοφονία) όπως και η ερωμένη του, η υψίφωνος Μαρία Κάλλας, αυτοκτόνησε το 1977. Επίσης, η ηθοποιός – σύμβολο του σεξ, Μέριλιν Μονρόε, αυτοκτόνησε με ηρεμιστικά το 1962. Την Μονρόε ίσως την … αυτοκτονήσανε εξαιτίας της σχέσης της με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζων Κένεντι (λέγεται πως είχε σχέση και με τον αδελφό του Ρόμπερτ). Μυστηριώδης ήταν και ο θάνατος του ηθοποιού – καρατέκα Μπρους Λι, το 1977. Ίσως να ήταν από ναρκωτικά ή από ηρεμιστικά. Τέλος, γνωστό είναι και το παράδειγμα του ηθοποιού Τζέιμς Ντιν που σκοτώθηκε το 1955 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, αφού οδηγούσε σαν μανιακός την αστραφτερή του Πόρσε … Αυτή είναι η ωραία ζωή των διασημοτήτων. Η ύβρις τους, τους οδηγεί κατευθείαν στον θάνατο.

Η λαίδη Νταϊάνα, πρώην σύζυγος του διαδόχου του βρετανικού θρόνου Καρόλου, ήταν παράδειγμα διασημότητας με κατάθλιψη και άλλα ψυχολογικά προβλήματα, όπως βουλιμία. Η Νταϊάνα σκοτώθηκε μαζί με τον εραστή της (υιός ζάπλουτου Αιγυπτίου που είχε αλυσίδα καταστημάτων στο Λονδίνο) σε τροχαίο δυστύχημα στο Παρίσι, στις 31 Αυγούστου του 1997. Ο θάνατός της συγκλόνισε τόσο τον κόσμο που έφτασε σε υστερία. Λες και πέθανε μια μεγάλη προσωπικότητα που προσέφερε πραγματικά. Τον Ιανουάριο του 2002 αποκαλύφθηκε ότι ο μικρότερος υιός της Νταϊάνα, Χάρι, κάπνισε χασίς. Ο ίδιος ο πατέρας του, Κάρολος, στα νιάτα του είχε μεθύσει με μπράντι. Ακόμα και ο υιός του πρωθυπουργού της Αγγλίας Τόνι Μπλερ είχε συλληφθεί μεθυσμένος. Αλλά ούτως ή άλλως η πλειοψηφία των Άγγλων είναι εθισμένοι στο αλκοόλ...

Μιας και γίνεται αναφορά σε δυστυχισμένες διασημότητες, προκαλώ τον αναγνώστη να διαβάσει την βιογραφία του Αμερικανού ηθοποιού Μάρλον Μπράντο. Πρόκειται για ένα δυστυχισμένο άτομο που λέγεται ότι είχε 14 παιδιά (ο ίδιος παραδέχεται τα 7) τα περισσότερα με διαφορετικές γυναίκες!!! Ο Μάρλον Μπράντο είχε μια αλκοολική μητέρα και μισούσε τον γυναικά πατέρα του. Είχε προβληματικά παιδικά χρόνια και παρουσίαζε παράλογη συμπεριφορά με αποτέλεσμα να τον διώξουν από πολλά σχολεία, καθώς και από την στρατιωτική ακαδημία. Γενικά ήταν παράξενος και αντικοινωνικός. Το 1990 ο Μάρλον Μπράντο καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης για τον φόνο του εραστή της αδελφής του. Τελικά το 1996 αποφυλακίστηκε. Ο ίδιος χαρακτήριζε τον εαυτό του νευρωτικό! Παρά ταύτα, επιθυμούσε – όπως είπε το 2001 σε συνέντευξή του – να κλωνοποιηθεί, ώστε να μην χάσει η ανθρωπότητα το ταλέντο του!!!

Οι διασημότητες έχουν μυθικές περιούσιες και τα ``charities΄΄, δηλαδή οι αγαθοεργίες που κάνουν, γίνονται απλώς από μόδα και συνήθως από τις εταιρίες τους, για να δείξουν το ενδιαφέρον τους για τα παιδία της Αφρικής (αυτό ήταν μόδα, κυρίως από τραγουδιστές, την δεκαετία του 1980) ή τις φάλαινες! Μα ο λαουτζίκος δεν συνειδητοποιεί ότι οι αγαθοεργίες από τις διασημότητες γίνονται για λόγους αυτοπροβολής και μόδας; Άλλωστε, οι διάσημοι είναι ζάπλουτοι. Για παράδειγμα, με ένα φόρεμα της μια σταρ θα μπορούσε, αν το πουλούσε, να ταΐσει χιλιάδες πεινασμένα στόματα παιδιών στην Αφρική. Εξωφρενικά παραδείγματα αμοιβών Αμερικανών τραγουδιστών που ανέφεραν τα ΜΜΕ ήταν το συμβόλαιο των 1 δισεκατομμυρίων ευρώ του Μάικλ Τζάκσον το 1992 με τη ΣΟΝΥ, το συμβόλαιο των 143 εκατομμυρίων ευρώ της Γουίντνεΐ Χιούστον το 2001 και των 93 εκατομμυρίων ευρώ της διαβόητης Μαντόνα, πάλι το 2001. Πέρα από αυτά τα χρήματα, οι παραπάνω τραγουδιστές κέρδισαν άλλα τόσα στις ανά τον κόσμο περιοδείες τους … Όλα τα παραπάνω ποσά βασίζονται σε δημοσιογραφικές πληροφορίες. Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως στον χώρο του θεάματος και γενικότερα στον χώρο του πολιτισμού και της πολιτικής υπάρχει αγγλοσαξονικός φασισμός. Οι αγγλοσαξονικοί λαοί και ιδίως οι ΗΠΑ και η Αγγλία επιβάλλουν την γλώσσα και την υποκουλτούρα τους παγκοσμίως : από το διαδίκτυο μέχρι τον κινηματογράφο και την μουσική. Άλλωστε, πολλοί διάσημοι τραγουδιστές, ηθοποιοί και άλλοι σταρ διαμένουν στην Αγγλία. Σε ό,τι αφορά την πολιτική επιβολή, είναι γνωστό πως σε κάθε σύρραξη που δημιουργούν οι ΗΠΑ, η Αγγλία τάσσεται αμέσως με το μέρος τους και συμπράττει στα εγκλήματά τους. Ομοίως και οι άλλοι αγγλοσαξονικοί λαοί.

Κλείνοντας με το κεφάλαιο αυτό, το συμπέρασμα είναι πως οι περισσότεροι διάσημοι άνθρωποι στην πραγματικότητα είναι δυστυχισμένοι, πολλοί υποφέρουν από κατάθλιψη και οι περισσότεροι δεν μπορούν να βρουν ποτέ την οικογενειακή ευτυχία, αφού παντρεύονται και χωρίζουν μέχρι να πεθάνουν! Το θέμα είναι πως οι διάσημοι και τα τέκνα τους συχνά καταφεύγουν σε ψυχοτρόπες ουσίες όπως κοκαΐνη (δημοφιλές ναρκωτικό στην υψηλή κοινωνία και στον χώρο της μόδας – πολλά μοντέλα παίρνουν κοκαΐνη) και ψυχοφάρμακα. Ελάχιστες, όμως, είναι οι συλλήψεις διασήμων που παίρνουν ναρκωτικά. Δυστυχώς η αστυνομία εθελοτυφλεί, παρόλο που γνωρίζει περιπτώσεις διασήμων που παίρνουν ναρκωτικά. Για παράδειγμα τον Ιανουάριο του 2002 που αποκαλύφθηκε ότι ο υιός του Καρόλου, του διαδόχου του βρετανικού θρόνου, κάπνισε χασίς. Όμως, παρά την επίσημη επιβεβαίωση ο νεαρός δεν εκλήθη από την κυριολεκτικά τυφλή δικαιοσύνη να εξηγήσει πως βρήκε την απαγορευμένη ουσία και να τιμωρηθεί αναλόγως για την χρήση της. Από την άλλη, οι φυλακές και τα σωφρονιστήρια είναι γεμάτα από ανθρώπους που καταδικάστηκαν για χρήση και διάθεση ψυχοτρόπων ουσιών. Γνωρίζετε κανέναν διάσημο ή τέκνο διασήμου να είναι ανάμεσά τους; Οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες.